Државната политика за ограничување на цените на горивата, која Малта ја спроведува уште од кризата со коронавирусот, сè повеќе го оптоварува државниот буџет. Иако цените за граѓаните и компаниите се фиксни и ниски, Министерството за финансии предупредува дека трошоците за субвенции стануваат неодржливи, пишува Форбс.
Според Европската комисија, просечната цена на дизелот во еврозоната минатата недела била речиси 2,3 евра за литар, додека бензинот чинел просечно 2,2 евра. На ниво на Европската унија, цените биле само малку пониски, со просек од 2,2 евра за дизелот и 2,1 евро за бензинот.
Во повеќето земји-членки, цените на дизелот се движеа од 1,9 до 2,6 евра, а цените на бензинот од 1,6 до 2,5 евра за литар. Малта е целосен исклучок во овој поглед.
Во оваа островска земја со околу 570.000 жители и 450.000 регистрирани возила, цената на дизелот е фиксирана на 1,21 евро, а на бензинот на 1,34 евра од јуни 2020 година. Цените не се променија ниту по почетокот на војната во Иран, и покрај скокот на цените на нафтата на светските берзи.
Зголемување на трошоците за државата
Малтежаните, според тоа, имаат најевтин дизел во Европската Унија бидејќи државата ја регулира малопродажната цена, а разликата во однос на пазарната цена се покрива од буџетот. Како што објавува „Малта Тудеј“, овој јаз значително се прошири во последните месеци, што ја прави одржливоста на таквата политика под знак прашалник.
Малтешкиот министер за финансии, Клајд Каруана, изјави за „Малта Тудеј“ дека владата во мај проценила дека годишните трошоци за субвенции ќе бидат околу 30 милиони евра. Сепак, до крајот на август, таа проценка се зголемила на околу 75 милиони евра за оваа година.
Владата сега се соочува со избор – да продолжи со буџетските плаќања или да дозволи зголемување на малопродажните цени. Министерот Каруана нагласи дека државата, и покрај зголемените трошоци за енергија, сепак мора да го одржи буџетскиот дефицит под границата од три проценти.
Состојбата на јавните финансии на Малта во моментов е поволна. Буџетскиот дефицит минатата година изнесуваше 2,2 проценти од БДП, што е далеку под Мастришкиот критериум од три проценти. Јавниот долг е 46,4 проценти од БДП, додека горната граница е поставена на 60 проценти од БДП.