Женскиот акт, обликуван во бронза, се наоѓа во центарот на најновиот творечки циклус на уметникот Димитар Филиповски. Изложбата, која преку скулптурата го истражува односот меѓу материјалот, човечкото тело и чинот на создавањето, ќе биде отворена до 21 септември 2026 година.

Уметничкиот пат на Филиповски е нераскинливо поврзан со бронзата и со традиционалниот процес на нејзино леење. Неговото првично место на уметничко оформување била леарницата во Сарај, додека денес истиот творечки процес го продолжува во своето ателје во Бразда.

Во новиот циклус доминира женскиот акт, иако во поставката се застапени и машки фигури. Едната има улога на позадинска поддршка на женската фигура, додека во другата може да се препознае асоцијација со „Мислителот“. Нивното присуство е намерно поставено во втор план, за уште посилно да се нагласи централната улога на женската фигура.

При обликувањето на актовите, Филиповски ги истражува можностите на бронзата, настојувајќи нејзината природа да ја доближи до формата и динамиката на женското тело. Скулптурите се ослободени од непотребни декоративни детали, а преку нивните линии, преобразби и гестови се сугерираат движење, сила и телесност.

Во критичкиот осврт кон изложбата се посочува дека женскиот акт е присутен уште од прапочетоците на човековото уметничко изразување. Оттука, скулптурите на Филиповски се поврзуваат со древната човекова потреба да ги претстави жената, плодноста и нејзината врска со природата.

Поставката го отвора и поширокото прашање за постојаната човечка желба да се создаде жена – од митот за Пандора и библискиот наратив за Ева, до роботот Марија во германскиот експресионистички филм „Метрополис“ и киборгот Мотоко од јапонскиот сајберпанк „Духот во школката“.

Изложбата го претставува создавањето како сложен физички и духовен процес во кој бронзата се топи, се покорува на замислата на авторот и добива човечки облик. Во тој чин, уметникот не е само автор на едно дело, туку творец кој преку материјалот придвижува нов почеток.