Сушата, зголемените трошоци и ниските цени на оризот би можеле да ги намалат приходите на земјоделците во северниот италијански град Павија за повеќе од 100 милиони евра, предупреди локалниот огранок на здружението на земјоделци „Конфагриколтура“. Здружението вели дека времето е лошо, трошоците растат, цените на оризот се ниски, а конкуренцијата од земјите надвор од Европската Унија е силна.
Патем, Италија е најголемиот производител на ориз во Европа. Повеќе од 80 проценти од плантажите се наоѓаат на северот од земјата, покрај реката По, главно во ломбардиската покраина Павија и во пиемонтските покраини Верчели и Новара. Управата за сливот на реката По предупреди дека годинава е во опасност од тешка суша, бидејќи резервите на вода во алпските езера се намалуваат.
Езерото Маџоре моментално, според официјалната класификација, е во услови на екстремна суша, додека нивото на водата на реката По во близина на Кремона неодамна падна на рекордно ниско ниво за ова време од годината, според Ројтерс.
„Мора да се воведат построги мерки“
Италијанскиот „оризов појас“ историски е богат со вода, но денешните сушни услови ги принудија компаниите за вода да преземат построги мерки за да обезбедат доволно вода. Тие проценуваат дека оваа сезона е уште потешка од екстремната суша од 2022 година.
Оваа година, во северна Италија, поточно во регионите Ломбардија и Пиемонт, беше воведен систем на ротација. Според овој систем, регионот е поделен на помали делови кои наизменично добиваат вода, секоја втора недела. На овој начин, оскудните ресурси се распределуваат низ целата област.
Сепак, наводнувањето е сè уште можно само затоа што алпскиот мраз се топи поради високите температури. Поради потоплата клима, снегот се топи сè порано, па затоа земјоделците размислуваат да се вратат на некои стари методи, како што е поплавување на полињата во делот од годината кога водата е повеќе достапна.
Тие бараат нови решенија
Едно можно решение би било изградба на резервоар за вода, но тоа би можело да потрае со години. Инженерите работат на изградба на базен за складирање на реката По, што треба да помогне во одржувањето на стабилен проток низводно.
„Сегашниот сериозен недостиг на вода нè принуди да донесеме некои драстични одлуки“, изјави за Ројтерс Џузепе Таљабуе, одгледувач на ориз во Ломбардија. За да ја спаси својата жетва, тој ја насочил достапната вода кон дел од своите полиња, оставајќи го остатокот на временските услови. „А тоа е подобро отколку целосно да се откажеме од одгледувањето ориз“, заклучи тој.
