На 15 септември 1954 година, во еден часот по полноќ, на аголот на Лексингтон авенија и 52. улица во Менхетен, Мерилин Монро застанала над отворот на метрото за сцена од филмот „The Seven Year Itch“ („Седумгодишниот свраб“), во режија на Били Вајлдер. Воздушниот удар од возовите подолу ѝ го кренал белиот фустан над колената, создавајќи слика која подоцна ќе стане една од најпрепознатливите во историјата на филмот.
Сцена замислена како визуелна шега
Во филмот, ликовите на Монро и нејзиниот партнер Том Јуел, откако гледаат хорор-филм во блиското кино, застануваат над отворот на метрото, каде што Монро прашува: „Го чувствуваш ли ветерот од метрото? Не е ли прекрасен?“
Режисерот Били Вајлдер ја замислил сцената како визуелна шега во романтичната комедија, која раскажува за маж чие семејство заминува на летен одмор, оставајќи го сам во градот, изложен на искушението од својата привлечна соседка, ликот што го толкува Монро.
Снимањето привлекло огромно внимание уште во моментот кога се одвивало. Според сведоштвата, меѓу 2.000 и 5.000 набљудувачи и околу стотина фотографи се собрале зад полициска бариера за да ја видат сцената во живо. Толпата извикувала секогаш кога фустанот на Монро ќе се кренел од воздушниот удар.
Токму бучавата од присутните подоцна се покажала како сериозен проблем.
Бучавата ја направила снимката неупотреблива
Иако сцената навистина била снимена на улица тоа утро, звукот од толпата бил толку силен што аудиоснимката станала неупотреблива за филмот. Поради тоа, дијалогот меѓу Монро и Јуел морал повторно да се сними неколку недели подоцна, во студио на „20th Century Fox“ во Холивуд, каде што бил пресоздаден и отворот на метрото.
Фотографиите и филмските снимки од уличната сцена, сепак, останале. Токму тие подоцна станале светски познати и ја овековечиле една од најпознатите сцени во филмската историја. На снимањето бил присутен и тогашниот сопруг на Монро, бејзбол-легендата Џо ди Маџо, кој јавно го изразил своето незадоволство од сцената, сметајќи ја за премногу разголувачка.
Настанот, според повеќе извори, придонел за кавга меѓу двојката и се смета за еден од факторите што довеле до нивниот развод, само неколку месеци подоцна.
Белиот коктел-фустан, дизајниран од оскаровецот Вилијам Травила, останал во приватната колекција на дизајнерот сè до 2011 година, кога бил продаден на аукција за повеќе од 5 милиони долари. Отворот на метрото на Лексингтон авенија, иако денес необележан и ретко забележан од минувачите, сè уште постои на истото место.
