Траги од кокаин што завршуваат во реките и езерата сè повеќе се поврзуваат со промени во однесувањето на рибите, предупредуваат научници. Според ново истражување, супстанцата се акумулира во мозокот на рибите и го нарушува нивното природно движење, ориентација и способност да избегнуваат опасности.
Истражувањето се фокусирало на млади атлантски лососи кои биле изложени на контролирани нивоа на кокаин и неговиот главен метаболит. Резултатите покажале дека изложените риби пливале значително подолги растојанија, се движеле повеќе низ езерото и често излегувале надвор од нивните вообичаени безбедни зони, што директно ја зголемува нивната изложеност на предатори.
Научниците предупредуваат дека ваквите промени може да имаат сериозни последици за опстанокот на рибните популации, бидејќи животните трошат повеќе енергија, се движат похаотично и завршуваат во ризични области каде полесно стануваат плен.
Истражувањето го водел Џек Бренд, кој истакнува дека долгорочните ефекти сè уште не се целосно познати, но дека се очекува значително нарушување на преживувањето кај засегнатите видови. Посебно загрижува фактот дека метаболитите на кокаинот, кои се почесто присутни во природата отколку самата супстанца, имаат уште посилен ефект врз однесувањето на рибите.
Ова не е изолиран случај. Претходни истражувања веќе покажале дека фармацевтското и хемиското загадување влијае врз водните екосистеми, при што се регистрирани риби кои реагираат на антидепресиви, губат страв од предатори или покажуваат зависничко однесување кон одредени супстанции.
Научниците предупредуваат дека главниот проблем е нецелосното прочистување на отпадните води, особено при прелевање на канализациските системи и при силни дождови, кога загадувачите директно завршуваат во реките и езерата. Иако современите постројки делумно ги отстрануваат овие супстанции, дел од нив сепак стигнуваат до природата и се акумулираат во екосистемите.
Заклучокот на истражувањето е јасен, човечкото фармацевтско и наркотичко загадување веќе има мерливи последици врз однесувањето на животните, а потенцијалниот долгорочен ефект врз биодиверзитетот останува сериозна непознаница.
