Во австрискиот павилјон на Венециското биенале 2026, уметницата Флорентина Холцингер ја претставува „SEAWORLD VENICE“, имерзивна инсталација што ја замислува Венеција како град на работ на потоп, заробен меѓу растот на морското ниво, масовниот туризам и еколошкиот колапс.
Највпечатливиот дел од проектот е перформансот во кој гола изведувачка, обесена наопаку во големо ѕвоно поставено над влезот на павилјонот, со движењата на своето тело го активира звукот на ѕвоното. Изведбата трае кратко, се повторува на секој час и функционира како телесен и звучен аларм за кризата што веќе ја менува Венеција.
Делото ќе биде отворено за јавност од 9 мај до 22 ноември 2026 година, а австрискиот павилјон е претворен во хибриден простор што истовремено личи на светилиште, подводен тематски парк и постројка за прочистување отпадни води. Во внатрешноста има водени комори, механички елементи и перформативни сцени што ја поврзуваат водата со телото, нечистотијата, ритуалот и идејата за општествено прочистување.
Ѕвоното, извлечено и внесено во павилјонот како дел од воведен ритуал, носи значење на повик, предупредување и потсетник за минувањето на времето. Во оваа поставка, изведувачката го заменува „јазикот“ на ѕвоното, претворајќи го сопственото тело во инструмент што одѕвонува против исцрпените структури на патријархалната историја, религиозниот авторитет и човечката желба за контрола врз природата.
Холцингер преку „SEAWORLD VENICE“ ја истражува водата како извор на живот, но и како сила што може да уништува. Во град како Венеција, чиј опстанок отсекогаш зависел од односот со морето, инсталацијата зборува за загадување, туризам, ранливост и нееднаквост, поставувајќи прашање кој ја плаќа највисоката цена кога климатската криза станува секојдневие.
Флорентина Холцингер е родена во Виена во 1986 година и е кореографка, режисерка и перформанс уметница, позната по радикални сценски дела во кои ги спојува танцот, театарот, телесната издржливост и визуелната уметност. Таа студирала кореографија во Амстердам, а нејзините дела често вклучуваат голотија, екстремна физичка изведба, телесни ризици и критика на моќта, религијата, патријархатот и институциите.
Нејзините претходни проекти веќе предизвикувале силни реакции. Во 2024 година, по изведби на нејзината опера „Sancta“ во Штутгарт, 18 посетители побарале медицинска помош поради силна мачнина, што дополнително ја зацврсти нејзината репутација како авторка која намерно ги поместува границите на сценската уметност.
Со „SEAWORLD VENICE“, Холцингер повторно создава дело што не е само визуелен спектакл, туку и вознемирувачко прашање: што правиме со градовите, телата и природата додека кризата веќе ѕвони?
