Осудени или обвинети за корупција, за злоупотреба на власта или пак за кршење на човекови права, неколкумина поранешни државни лидери одбраа егзил наместо да се соочат со правосудството во сопствените земји. Некоиод нив сè уште живеат во странство. Други се вратија дома со лисици на рацете.
Никола Груевски: Орбан го штитеше, Маѓар можеби нема

Поранешниот македонски премиер Никола Груевски на 12 ноември 2018 година преку Facebook објави дека е во Будимпешта и дека побарал политички азил, три дена откако жалбите на неговите адвокати беа одбиени и беше потврдена правосилната двегодишна затворска казна во случајот „Тенк”, за незаконска набавка на Mercedes од 600.000 евра со пари на полицијата. Азилот му беше одобрен на 20 ноември, со образложение дека бил „политички прогонуван“. Унгарија, тогаш раководена од Орбан го одби македонското барање за екстрадиција во август 2019 година, а ново барање оттогаш не е поднесено. Груевски има уште две активни правосилни пресуди: 9 години затвор за „Плацови на Водно” и 1,5 години за „Насилства”. По победата на Петер Маѓар на изборите во април 2026 година, новиот унгарски премиер јавно го именуваше Груевски и изјави дека Унгарија нема да биде засолниште за осудени криминалци.
Алберто Фуџимори: егзилот не трае вечно

Поранешниот перуански претседател Алберто Фуџимори по падот на режимот во 2000 година избега во Јапонија, земјата на неговото потекло, и таму побара засолниште. Во 2005 година се префрли во Чиле, каде беше уапсен и екстрадиран назад во Перу. Осуден е на 25 години затвор за корупција и тешки кршења на човекови права, вклучувајќи вонсудски егзекуции. Неговиот случај е еден од најцитираните примери на тоа дека егзилот е одложување, а не решение.
Рикардо Мартинели: САД не се засолниште за секого

Поранешниот панамски претседател Рикардо Мартинели во 2015 година побара политички азил во американската амбасада во Панама, а подоцна побегна во Мајами. Во 2017 беше уапсен во САД по меѓународна потерница, а во 2018 екстрадиран во Панама, каде беше обвинет за нелегално прислушување на повеќе од 150 луѓе, вклучувајќи новинари и политички противници. Во 2023 беше ослободен по делумна ревизија на пресудата, но правната битка продолжува.
Арнолдо Алеман: куќен притвор наместо затвор

Поранешниот никарагвански претседател Арнолдо Алеман беше осуден во 2003 година на 20 години затвор за перење пари и корупција со која, според тужителите, ја ограбил државата за околу 100 милиони долари. Никогаш не го издржа полниот затворски рок: дел од казната ја помина под куќен притвор, а подоцна беше ослободен по политичка спогодба. Неговиот случај покажува дека дури и кога егзилот нема место, политичкото влијание може да ја ублажи казната.
Иво Санадер: екстрадиран и осуден

Поранешниот хрватски премиер Иво Санадер во 2010 година побегна во Австрија, каде беше уапсен по потерница на Интерпол. Австрија го екстрадира, а хрватските судови го осудија на повеќе правосилни пресуди за корупција, вклучувајќи примање мито од австриската банка Хипо и унгарскиот ИНА-МОЛ. Санадер денес ги издржува казните. Неговиот случај го направи регионален симбол на тоа дека ЕУ-интеграцијата носи и поголема правна одговорност.
Пак Гун-хје: импичмент, а потоа затвор

Поранешната јужнокорејска претседателка Пак Гун-хје никогаш не побегна, но нејзиниот случај е модерен учебнички пример за институционална одговорност. Уставниот суд во 2017 година го потврди импичментот, а истата година беше уапсена. Осудена е на 20 години затвор за корупција и злоупотреба на власт во скандалот со нејзината пријателка Чои Сун-сил, која влијаела врз државни одлуки без никаков мандат. Во 2021 беше помилувана од нејзиниот наследник.
Кога егзилот функционира и кога не
Заедничкиот именител на случаите каде егзилот успева е постоење на политички покровител во земјата домаќин: Орбан за Груевски, јапонското државјанство за Фуџимори во почетокот. Кога тој покровител исчезнува или кога меѓународниот притисок е поголем од политичката заштита, егзилот се претвора во чекална пред затворот. Правните системи, барем во дел од случаите, покажаа дека имаат подолга меморија од политичките калкулации.