Намалувањето на времето што децата го поминуваат пред екраните директно влијае врз подобрување на квалитетот на сонот и значително го намалува ризикот од чести изливи на бес. Според споделените искуства на родители и податоци од повеќе развојни студии, децата со јасно поставени дигитални граници полесно развиваат самостојност во играта и подобро се справуваат со силните емоции.
Родителите што вовеле построги правила за користење паметни уреди забележуваат помалку фрустрации кај своите деца во споредба со врсниците со неограничен пристап до екрани. Овие набљудувања соодветствуваат со научно истражување од Канада, кое утврди дека секој дополнителен час дневно поминат пред екран е поврзан со поголема веројатност за појава на агресивно однесување и лутина една година подоцна.
Кога уредите се користат како брзо средство за смирување, детето потешко развива природна способност самостојно да ги процесира силните емоции.
Класичните активности надвор од дигиталниот свет, како цртање, редење коцки, читање и игри со улоги, директно ги развиваат моторичките и комуникациските вештини. Децата кои не се потпираат на пасивна дигитална забава побрзо учат како сами да го пополнат слободното време и задржуваат внимание подолг период.
За развој на ваквата самостојност е потребно време, бидејќи навикнувањето на игра без постојани надворешни стимулации се гради постепено.
Една од најзначајните придобивки од намалувањето на екраните е подобрувањето на ритамот на спиење. Светлината од дисплеите и динамичните содржини пред легнување го одложуваат природното чувство на поспаност и го нарушуваат сонот.
Бидејќи децата сè уште немаат целосно развиена самоконтрола за самостојно да го исклучат уредот, дефинираните граници од страна на родителите се клучен фактор за воспоставување здрав биолошки ритам.
