Новите апликации со вештачка интелигенција можат дури и да ја анализираат храната што ја фотографираме. Но експертите предупредуваат дека постојаното следење на секој оброк и секое движење кај некои луѓе може да создаде повеќе стрес отколку здравствени придобивки.

Се будите, го погледнувате паметниот часовник и дознавате дека не сте спиеле доволно. Потоа проверувате колку калории сте потрошиле вчера, колку чекори ви недостигаат до дневната цел и дали сте доволно активни.

До појадокот веќе имате неколку оценки за своето здравје.

Но што се случува кога денот ќе почне да зависи од бројките на екранот?

Паметните часовници и фитнес-апликациите се развиваат со огромна брзина. Уредите кои некогаш служеа главно за броење чекори, денес следат сон, физичка активност, закрепнување и различни здравствени показатели.

Сè повеќе платформи воведуваат и можност за евидентирање на храната и проценување на нејзината енергетска вредност.

На прв поглед, тоа изгледа како совршена комбинација: технологија што ни помага да живееме поздраво.

Но спортските нутриционисти предупредуваат дека кај дел од корисниците контролата може да прерасне во опседнатост.

Кога здравата навика станува извор на анксиозност

Спортската диететичарка Рене Мекгрегор, во разговор за „Tom’s Guide“, предупредува дека многу апликации го сведуваат сложеното функционирање на човечкото тело на едноставна пресметка на внесени и потрошени калории.

Но организмот не функционира како дигитален калкулатор.

Потребите за енергија зависат од возраста, физичката активност, здравствената состојба и многу други фактори.

Особено кај физички активните луѓе, претераното ограничување на храната врз основа на бројките од апликациите може да доведе до недоволен енергетски внес.

Дополнителен проблем може да се појави кај луѓето кои веќе имаат нарушен однос кон храната или телесниот изглед.

За нив, секоја нова бројка може да стане причина за незадоволство, дополнително вежбање или непотребно ограничување на оброците.

Наместо да го подобри односот со сопственото тело, технологијата понекогаш може да го поттикне чувството дека секој чекор и секој залак мора постојано да се оправдуваат.

Може ли вештачката интелигенција да ги пресмета калориите од фотографија?

Сè попопуларна станува практиката корисниците да фотографираат оброк и да побараат од вештачката интелигенција да процени колку калории содржи.

Но таквите процени не секогаш се точни.

Фотографијата не мора да открива колку масло било употребено при подготовката, колкава е вистинската порција или кои состојки се скриени во јадењето.

Дури и кога енергетската вредност е приближно точна, таа не ја опишува целосно хранливата вредност на оброкот, ниту индивидуалниот начин на кој организмот го обработува.

Затоа нутриционистите предупредуваат дека процените на вештачката интелигенција не треба да бидат единствена основа за донесување одлуки за исхраната.

Кога паметниот часовник навистина ни помага?

Тоа не значи дека фитнес-уредите се штетни или дека треба да престанеме да ги користиме.

Напротив, за многумина тие се корисна мотивација за повеќе движење, подобра организација на тренинзите и следење на навиките за спиење.

Кај спортистите, информациите за активноста и закрепнувањето можат да помогнат и во подобро планирање на тренингот, особено со стручен совет.

Разликата е во начинот на користење.

Ако часовникот ве охрабрува да прошетате повеќе или да си легнете навреме, може да биде корисен сојузник.

Но ако чувствувате вина затоа што не сте ја исполниле дневната цел, ако прескокнувате оброци или вежбате само за да ја поправите статистиката, можеби е време да го преиспитате начинот на кој ја користите технологијата.

Здравјето не може да се сведе на бројка

Ниту еден паметен часовник не може целосно да процени како се чувствувате, колку сте одморени, дали сте под стрес или дали вашето тело има потреба од пауза.

Податоците можат да бидат корисни, но не се замена за сопствените телесни сигнали и стручен здравствен совет.

Можеби токму затоа најважната лекција од дигиталното следење на здравјето е едноставна: технологијата треба да ни помогне подобро да го разбереме телото, а не да нè натера постојано да се натпреваруваме со него.