Антарктикот, континент познат по екстремен студ и ледени пространства, деновиве се соочува со необично топол зимски период што ги загрижува климатолозите. На 6 јуни, во аргентинската истражувачка база Есперанца на Антарктичкиот Полуостров, била измерена температура од 15,4 степени Целзиусови, што е рекордно висока вредност за јуни на таа локација. Температурата е околу два степени повисока од претходниот јунски рекорд од 1998 година и значително над просекот за овој дел од годината.
Ова не е само необично топол ден во далечен дел од светот. Според извештаите, базата Есперанца имала максимални дневни температури над нулата три недели по ред, што е речиси незамисливо за период кога на Антарктикот е зима. Вообичаено, овој период треба да биде време на акумулација на снег и зацврстување на мразот, а не период на топење.
Последиците веќе се видливи на терен. Наместо вообичаена снежна покривка, во делови од северниот дел на Антарктичкиот Полуостров се појавиле површини со гола земја, а истражувачи известуваат за топење на мразот и дожд на места каде во овој период би требало да паѓа снег. На островот Кинг Џорџ, на околу 160 километри од Есперанца, научници забележале значително топење и невообичаени зимски услови.
Чилеанскиот глациолог Луис Муњоз изјавил дека дождот и топењето имале директно влијание врз глечерите, кои во овој период треба да добиваат нов снег, а не да губат мраз. Таквите процеси се познати како аблација — губење на мраз преку топење, испарување или одронување — и се особено загрижувачки кога се случуваат среде зима.
Научниците предупредуваат дека ваквите топлотни бранови не треба да се гледаат само како краткотрајна метеоролошка аномалија. Антарктичкиот Полуостров е еден од регионите што се загреваат најбрзо, а сè почестите екстремни температури укажуваат дека климатскиот систем на јужниот пол станува понестабилен.
Загриженоста не се однесува само на локалното топење. Антарктичкиот мраз има клучна улога во глобалното ниво на морето, а морскиот мраз влијае врз океанските струења, климата и животот во Јужниот Океан. „Гардијан“ објави дека западниот брег на Антарктикот се соочува со недостиг на морски мраз со површина споредлива со големината на Франција, што дополнително ги засилува стравувањата за стабилноста на регионот.
Поларните екосистеми се особено чувствителни на вакви промени. Пингвините, фоките, китовите и крилот зависат од ритамот на мразот, температурата и сезонските промени. Кога зимата носи дожд и топење наместо снег и стабилен мраз, се нарушуваат условите за размножување, исхрана и преживување на многу видови.
Овој рекорд затоа е повеќе од метеоролошка бројка. Тој е предупредување дека климатските промени веќе ја менуваат и најстудената област на планетата, и тоа во период кога таа би требало да биде најстабилна и најзамрзната.
Антарктикот е далеку од Балканот, но последиците од неговото топење не остануваат таму. Покачувањето на нивото на морето, промените во океанските струи и нарушувањето на глобалната климатска рамнотежа се процеси што на долг рок ги засегаат сите региони на светот. Токму затоа зимска температура од 15,4 степени на Антарктичкиот Полуостров не е само научна вест, туку глобален аларм.
