Светското првенство уште еднаш покажа колку голманите можат да бидат пресудни на најголемата фудбалска сцена. Меѓу најзаслужните за изненадувањата на турнирот се најде и капитенот на Иран, Алиреза Беиранванд, чија животна приказна е речиси неверојатна.
Во натпреварот против Белгија, Иран успеа да освои важен бод благодарение на дисциплинираната игра и одличната одбрана, а токму Беиранванд беше централната фигура на теренот. Посебно внимание привлече неговата спектакуларна интервенција во второто полувреме, која веќе се споменува меѓу најдобрите одбрани на досегашниот дел од шампионатот.
Детство далеку од рефлекторите
Зад денешниот успех стои живот исполнет со тешкотии и жртви. Беиранванд е роден во 1992 година во номадско семејство со курдско потекло. Како најстар син, уште од најрана возраст чувал добиток и работел тешки физички работи за да му помогне на семејството.
Во слободното време играл фудбал, но и традиционалната игра „дал паран“, која подразбира фрлање камења на големи растојанија. Токму преку оваа игра ја развил неверојатната сила во рацете по која подоцна ќе стане препознатлив во светскиот фудбал.
Побегнал од дома за да го следи својот сон
Кога имал само 12 години, решил дека сака да стане голман. Неговиот татко бил категорично против, сметајќи дека фудбалот е губење време. Несогласувањата меѓу нив кулминирале кога татко му ги уништил голманските ракавици.
Тогаш младиот Алиреза донел храбра одлука. Позајмил пари, го напуштил семејниот дом и со автобус заминал за Техеран, уверен дека таму ќе ја добие шансата за која сонувал.
Спиел на улица и работел што ќе стигне
Но, реалноста во главниот град била сурова. Без пари и без сместување, Беиранванд спиел на улиците на Техеран. Едно утро се разбудил опкружен со ситни пари што минувачите му ги оставиле мислејќи дека е бездомник. Со тие пари си купил вистински оброк по повеќедневен глад.
За да преживее, прифаќал секаква работа. Работел во фабрика за облека, миел автомобили, чистел улици, а извесно време бил вработен и во пицерија каде што барем имал место за спиење и редовен оброк.
Шансата што му го променила животот
Пресвртот дошол кога бил забележан од тренер на младинските категории на Нафт Техеран. Клубот му овозможил да тренира и да се развива, а дури му дозволил и да преспива во просторија за молитва во рамки на клубските објекти.
Тој момент бил почеток на неговата професионална кариера и првиот вистински чекор кон големата сцена.
Од Гинисов рекорд до одбрана на пенал на Роналдо
Професионалното деби го имал во 2011 година, а светската јавност за првпат масовно слушна за него кога со рака испрати топка на повеќе од 70 метри и му асистираше на соиграч за гол. Снимката стана вирална низ целиот свет.
Благодарение на својата неверојатна способност за далечни исфрлања, Беиранванд влезе и во Гинисовата книга на рекорди за најдолго исфрлање на фудбалска топка со рака. Неговиот рекорд изнесува повеќе од 61 метар.
Во текот на кариерата освои шест шампионски титули со иранскиот клуб Персеполис, но вистински национален херој стана на Светското првенство во 2018 година кога му одбрани пенал на Кристијано Роналдо во натпреварот против Португалија.
Подоцна настапуваше и во Европа, каде ги носеше дресовите на белгискиот Антверпен и португалска Боавишта, пред повторно да се врати во Иран. Денес е голман на Трактор, но неговата животна приказна останува една од најинспиративните во современиот фудбал.
Од улиците на Техеран до светската сцена
Приказната на Алиреза Беиранванд е потсетник дека патот до успехот не е секогаш праволиниски. Од момче кое спиело на улица и работело најтешки работи за да преживее, тој прерасна во капитен на национална репрезентација, светска фудбалска ѕвезда и човек чието име е запишано во Гинисовата книга на рекорди.
