На 31 август 1897 година, Томас Едисон доби официјален федерален патент за кинетографската камера, механички уред што овозможи снимање на визуелно движење на целулоидна лента. Овој изум послужи како директна технолошка основа за појавата на филмскиот проектор и развојот на современата кинематографија. Документите во американската Конгресна библиотека сведочат за моментот кога статичната фотографија премина во движење и ја започна комерцијалната историја на филмската индустрија.
Кинетографската камера работеше со систем на запчаници што брзо ја придвижуваа целулоидната лента пред објективот. Секоја поединечна слика се експонираше во дел од секундата, создавајќи низа од кадри. Кога тие кадри ќе се пуштеа со одредена брзина, човечкото око добиваше илузија за континуирано движење.
Првичната намена на овие снимки не беше масовно прикажување на големо платно. Едисон прво ги намени за кинетоскопот, уред во форма на дрвен сандак каде што само еден гледач гледаше низ отвор на врвот.
Преминот од поединечен поглед низ отвор до преполна киносала се случи со исклучителна брзина низ неколку клучни фази.
1891–1897 година: Едисон и Диксон го конструираат кинетографот и го градат првото филмско студио „Црна Марија“ (Black Maria) во Њу Џерси. Патентот е официјално признаен на 31 август 1897 година.
1895 година: Браќата Огист и Луј Лимиер во Париз го претставуваат кинематографот. Овој уред истовремено снимаше, развиваше и проектираше снимки на платно, овозможувајќи колективно кино искуство за публика што плаќа билет.
1902–1903 година: Филмот добива наративна структура. Кратките сцени од секојдневниот живот се заменуваат со режирани приказни, како „Патување на Месечината“ на Жорж Мелиес и „Големиот грабеж на возот“ на Едвин С. Портер.
1910–1920 година: Се раѓа Холивуд. Филмското производство се сели во Калифорнија, се воведуваат долгометражни играни филмови, студиски систем и ѕвезди на немиот филм како Чарли Чаплин и Бастер Китон.
1927 година: Со премиерата на „Џез пејачот“ завршува ерата на немиот филм и започнува комерцијалниот звучен филм.
Технолошкиот бран што започна со лабораториските патенти на Едисон брзо стигна и на Балканот. Во 1905 година, само осум години по патентирањето на кинетографот, Јанаки Манаки замина во Лондон и ја купи познатата филмска камера „Bioscope 300“ од компанијата на Чарлс Урбан.
Со оваа камера, заведена под сериски број 300, Јанаки и Милтон Манаки во Битола и родното село Авдела ги снимија првите подвижни слики на Балканот, овековечувајќи ја својата 114-годишна баба Деспина како преде волна.
Според семејните записи на браќата Манаки, баба Деспина имала 114 години за време на снимањето во 1905 година. Доколку нејзината година на раѓање (1791) е точна, таа се смета за најрано родената личност некогаш забележана на филмска лента во светската историја.
Битола со тоа стана еден од првите регионални центри на подвижните слики. Браќата Манаки со истата опрема забележаа историски моменти од Младотурската револуција, па се до отворањето на сопственото кино на Широк Сокак во 1921 година.
