Преговорите меѓу САД и Иран технички продолжуваат, но во Техеран нема еден центар на одлучување кој може да потпише договор. Додека дипломатите седат за масата во Исламабад, Исламската револуционерна гарда ги влече конеците од Техеран. Трамп го продолжи примирјето на 21 април без краен рок, чекајќи „обединет предлог” кој засега не пристигнува од Техеран.
ИРГЦ го повика назад тимот по првиот круг разговори
По првиот круг преговори во Исламабад во април 2026 година, иранскиот министер за надворешни работи Абас Арагчи јавно изјави дека Ормускиот Теснец е „целосно отворен” и сигнализираше флексибилност во прашањето на нуклеарното збогатување. Часови подоцна дојде корекцијата. Мохамад Багер Зологадр, новиот секретар на Врховниот совет за национална безбедност и поранешен командант на ИРГЦ, поднел жалба до Гардата дека Арагчи „ги надминал мандатите на делегацијата”. Преговарачкиот тим бил повикан назад во Техеран, а Иран не испратил претставници на вториот планиран круг разговори, според Iran International и Институтот за студии на војна.
Вахиди е вистинскиот одлучувач, не дипломатите
Зад повлекувањето на тимот стои генералот Ахмад Вахиди, командант на ИРГЦ, кој според анализата на Институтот за студии на војна во моментот ја контролира и воената и дипломатската машинерија на Иран. Вахиди се обидел да го вметне свој човек во делегацијата во Исламабад уште пред почетокот на преговорите, и покрај отпорот на Галибаф и Арагчи. Целта, според истражувачите, била надзор над тимот и известување ако дипломатите отстапат од воените црвени линии. The Conversation, повикувајќи се на повеќе аналитичари, заклучи дека американските преговарачи всушност разговараат со луѓе „на краток поводник кој го држи ИРГЦ”.
Мождтаба Хаменеи е нов врховен водач, но речиси невидлив
По убиството на Али Хамнеи на 28 февруари 2026 година во американско-израелски напади, за нов врховен водач беше избран неговиот син Мождтаба Хамнеи. Американски официјелни лица, според CNN, веруваат дека неговите напори да остане скриен активно ги нарушуваат внатрешните дискусии во иранската влада. Без јавна позиција на врховниот водач, ниту дипломатите, ниту воените структури немаат формален мандат за финален договор, а секој потег може да биде оспорен.
Убиството на Лариџани го отстрани клучниот кохезивен елемент
Аналитичарите посочуваат дека состојбата е делумно последица и на убиството на Али Лариџани, секретар на Врховниот совет за национална безбедност, во израелски напад на 17 март 2026 година. Лариџани беше опишуван како прагматичар и клучен координатор меѓу различните ирански фракции. Според Iran International, неговото отсуство „фрла длабока сенка врз дипломатијата” и ги намали шансите за „евтино политичко решение”. Со него исчезна фигурата која умееше да ги помири воените и дипломатските позиции во единствен ирански став.
Трамп го продолжи примирјето, но притисокот не попушта
На 21 април 2026 година, Трамп го продолжи примирјето без нов краен рок, откако Иран не испратил делегација на вториот планиран круг во Исламабад. Во изјавата на Truth Social, американскиот претседател ја нарече иранската влада „сериозно расцепкана” и побара „обединет предлог”. Истовремено, американската морнарица ја задржа поморската блокада на ирански пристаништа, а Иран инсистираше дека нема да преговара додека блокадата трае. Трамп, пак, јавно изјави дека теснецот нема да се отвори додека нема финален договор, според CNBC.
Пакистан е посредник со ограничена моќ
Исламабадските разговори беа прво директно ниво на ангажман меѓу САД и Иран од 1979 година, а Пакистан го олесни процесот преку армискиот шеф Асим Мунир и премиерот Шехбаз Шариф. Сепак, улогата на Исламабад е структурно ограничена: Пакистан нема директно влијание врз внатрешните фракции во Техеран и не може да гарантира дека иранската делегација доаѓа со полн мандат. Историски, посредниците во конфликти од ваков обем имаат влијание само додека двете страни сакаат договор, согласно анализите на The Conversation.
