Секојпат кога летото ќе донесе високи температури, социјалните мрежи се преплавени со фотографии од термометри во автомобили или на балкони што покажуваат и над 45 степени Целзиусови. Сепак, официјалните метеоролошки извештаи истиот ден соопштуваат значително пониски вредности. Оваа разлика не е грешка ниту манипулација, туку последица на строгите меѓународни стандарди за тоа како правилно се мери температурата на воздухот.
За да се добие точен податок за температурата на воздухот, а не за загреаноста на околните предмети, метеоролозите користат специјални заштитни заслони, познати како Стивенсонова или метеоролошка куќичка. Овие бели дрвени или пластични сандаци имаат решеткасти ѕидови кои овозможуваат слободно струење на воздухот, а истовремено го штитат термометарот од директни сончеви зраци и врнежи. Поставени се точно на височина од два метра над природна, тревна површина, подалеку од згради, асфалт и други вештачки материјали што зрачат топлина.
Термометрите монтирани на градските плоштади, во возилата или на фасадите од зградите се директно изложени на сончево зрачење и топлина од околните површини. Бетонот и асфалтот апсорбираат огромно количество топлинска енергија во текот на денот и ја емитуваат во околината, создавајќи го ефектот на урбан топлински остров. Во такви услови, сензорот на термометарот ја мери сопствената температура загреана од околното зрачење, а не реалната температура на воздухот што циркулира.
Покрај основната температура на воздухот, метеоролошките служби сè почесто објавуваат и индекс на топлина (Heat Index) или чувство на температура. Оваа вредност ги зема предвид влажноста на воздухот и брзината на ветерот. При висока влажност, потењето како природен механизам за ладење на човечкото тело е отежнето, па организмот ја доживува температурата како значително повисока од онаа што ја покажува метеоролошкиот термометар.
