Глобалниот енергетски баланс се менува, а Јужна Америка се позиционира како најважен нов извор на раст на понудата на нафта. Според анализите на Rystad Energy, доколку цената на нафтата остане околу 100 долари по барел, регионот може да обезбеди дополнителни 2,1 милион барели дневно до средината на 2030-тите.
Овој пресврт доаѓа во време кога традиционалните извори на раст, како САД или делови од Блискиот Исток, се соочуваат со ограничувања или геополитички ризици.
Бразил, Гвајана и Суринам како мотор на растот
Најголемиот потенцијал лежи во офшор проектите во Бразил, Гвајана и Суринам.
Овие земји веќе бележат брз раст благодарение на длабоководни наоѓалишта, кои се релативно конкурентни по цена и можат да донесат повеќе од 1 милион барели дополнителна дневна продукција во следната деценија.
Особено се издвојува развојот на нафтените полиња во Атлантикот, кои привлекуваат големи инвестиции и меѓународни енергетски компании.
Аргентина и Венецуела – неискористен потенцијал
Покрај офшор проектите, значајна улога ќе има и копненото производство.
Во Аргентина, нафтеното поле Вака Муерта се очекува да достигне производство од 1 милион барели дневно до крајот на деценијата, а до 2035 и до 1,5 милиони барели дневно.
Венецуела, пак, има потенцијал да додаде речиси 910 илјади барели дневно, особено ако се стабилизира политичката и економската ситуација.
Геополитиката ја турка побарувачката за нови извори
Растот на Јужна Америка не е случаен. Тој е директна последица на нестабилноста во клучни региони како Блискиот Исток и проблемите со снабдување преку Ормускиот теснец.
Ова ја зголемува потребата за диверзификација на изворите на нафта, а Јужна Америка нуди комбинација од ресурси, релативна политичка стабилност и економска исплатливост.
Огромни приходи, но и ризици
Повисоките цени на нафтата веќе носат значителни приходи за земјите во регионот – се проценува дека тие би можеле да добијат дополнителни 43 милијарди долари само оваа година.
Но, растот не е загарантиран. Тој зависи од инвестиции и инфраструктура, политичка стабилност, регулаторна рамка и глобалната побарувачка.
Долгорочна улога во глобалната енергетика
Според проекциите, Јужна Америка ќе остане клучен играч во снабдувањето со нафта и по 2030 година, особено како дел од понудата надвор од ОПЕК+.
Во време кога светот бара нови, сигурни извори на енергија, регионот се претвора од периферна зона во центар на глобалната енергетска мапа. Јужна Америка веќе не е спореден играч во нафтената индустрија. Таа станува клучен фактор кој ќе ја одредува глобалната понуда, цените и геополитиката на енергенсите во следните децении.
