Јевхен Минженер го поминал својот живот меѓу две земји, но кога започнала целосната руска инвазија врз Украина, решил да се врати во татковината и да ѝ се приклучи на одбраната.

Роден во Херсонската област, Минженер уште како ученик се преселил во Турција. Имaл 17 години кога започнала руската инвазија во февруари 2022 година. Фотографиите од масакрот во Буча и веста за заробените бранители на Мариупол биле меѓу причините поради кои решил да се врати во Украина.

„Штом наполнив 18 години, се качив на првиот лет и се вратив во Украина“, раскажал подоцна.

На 18 години се приклучил на маринците

Во март 2023 година, само неколку месеци откако наполнил 18 години, се приклучил на 38. одделна бригада на украинските маринци.

Служел во вториот баталјон на маринците и станал оператор на беспилотни летала, користејќи го воениот прекар Ондарата.

Работата со беспилотни летала го довела директно до борбената линија, каде во април 2025 година бил тешко ранет.

Руски дрон му ја одзел ногата

На 10 април 2025 година руски дрон удрил во страничниот дел од возилото во кое се наоѓал Минженер.

Подоцна опишал дека прво го погледнал екранот на таблетот, а потоа своите соборци. Дури потоа сфатил дека самиот е тешко повреден.

Во нападот ја загубил ногата.

По повредувањето бил префрлен на рехабилитација во центарот „Независни“, каде што започнал долг процес на опоравување и прилагодување на протеза.

Но, наместо повлекување од активниот живот, во текот на рехабилитацијата почнал да се занимава и со спортско качување.

„Тоа беше начин да се приспособам на протезата“

За Минженер, качувањето било повеќе од обично хоби.

Тој го користел спортот како дел од адаптацијата на протезата и како начин повторно да ја гради физичката сила.

Објаснувал дека особено го исполнувало тоа што со текот на времето можел да совладува подолги патеки и потешки насоки.

По завршувањето на рехабилитацијата, тој не избрал да остане надвор од војската.

Се вратил во вооружените сили, велејќи дека чувствува оти таму му е местото.

Загина во близина на Павлохрад

Минженер загинал во борбите во близина на Павлохрад, во Дњепропетровската област. Неговата смрт била потврдена на 18 август.

Имаше само 21 година.

Неговите пријатели и луѓето кои го запознале за време на рехабилитацијата го опишуваат како исклучително енергичен и позитивен млад човек.

Украинскиот војник Јарослав Хрубич, негов пријател, се збогувал со него со порака во која го опишал како пример за другите и човек чија енергија била заразна. 

Компанијата „Левитате Украина“, која изработувала протези и со која Минженер соработувал како амбасадор, објавила дека тој „го сакал животот“ и дека бил човек со огромна енергија, сила и карактер. 

Неговата приказна така завршува на истото место од кое започнала неговата одлука да се врати во Украина, на фронтот. Само три години откако како 18 годишник го избрал патот на војник, Минженер загинал во борбите, откако претходно преживеал тешко ранување и загуба на ногата.