Денот на плажите, кој се одбележува на 30 август како потсетник за заштита на крајбрежјата, во охридскиот регион поминува во знакот на граѓански и нуркачки акции за чистење. Наместо системско управување, брегот се спасува со волонтерски ентузијазам, додека еколошките здруженија алармираат дека на терен владее дива лига и целосно непочитување на препораките од УНЕСКО.
Еколошката слика на терен ја одржуваат граѓаните преку директни акции. Бреговите се чистат со волонтерски иницијативи за масовно чистење и уредување на запуштениот крајбрежен појас, со цел просторот да се врати во функција на природата и посетителите.
Нуркачките клубови во рамки на меѓународната акција „Охрид Еко 2026“ извадија стотици килограми цврст отпад, пластика и автогуми од дното на Охридското Езеро. Нуркачите предупредуваат дека подводниот свет е под постојан притисок од несовесното фрлање смет долж градските и диви плажи.
Додека граѓаните собираат отпад, еколошките здруженија предупредуваат на институционален колапс во управувањето со крајбрежјето. Од „О2 Иницијатива“ реагираат дека состојбата со плажите во Охрид е претворена во дива лига, каде што узурпацијата на јавниот простор, поставувањето нелегални урбани содржини и бетонирањето на брегот продолжуваат без никаква контрола. Активистите посочуваат дека локалните и централните власти со години одбиваат да ги спроведат препораките на УНЕСКО за воспоставување строг мониторинг и уривање на платформите што го уништуваат езерскиот екосистем.
Општина Охрид изминатиов период реализираше активности за санација на одредени критични точки, како што е уредувањето и зафаќањето на атмосферските и отпадните води кај месноста Грашница со цел спречување на директното загадување на езерото. Сепак, граѓанскиот сектор смета дека ваквите чекори се само капка во морето сè додека нема генерален план за крајбрежјето кој ќе стави крај на профитерското уништување на заштитеното светско природно наследство.
Комитетот за светско наследство на УНЕСКО со години бара целосен прекин на неконтролираната урбанизација и строго спроведување на Планот за управување со природното и културното наследство на Охридскиот Регион. Меѓународните експерти инсистираат на целосно отстранување на нелегалните објекти од крајбрежниот појас и рехабилитација на автохтоната вегетација од трска, која претставува природен филтер на езерската вода. Неисполнувањето на овие барања и бавното темпо на институциите постојано го враќаат Охрид на работ на листата на светски добра во опасност, што за меѓународната јавност е директен показател за системски институционален неуспех.
