Зошто младите веќе не се бакнуваат станува прашање на кое социолозите сè почесто бараат одговор, откако британска анкета покажа дека над една третина од возрасните се бакнуваат поретко од порано. Податоците објавени во „Гардијан“ откриваат дека генерацијата З масовно ја одложува романтичната блискост: секој петти испитаник нема разменето бакнеж повеќе од една година, додека третина од младите меѓу 18 и 24 години признаваат дека свесно го избегнуваат овој чин поради недостиг на самодоверба.
Префрлањето на социјалниот живот на екрани и апликации за запознавање драстично ги намали можностите за природен физички контакт. Помладите генерации поминуваат сè помалку време во ноќни клубови и простори каде што претходните генерации вообичаено влегуваа во врски. Социјалната теоретичарка Сара Стајн Лубрано посочува дека проблемот лежи во губењето на основните социјални вештини. Бакнувањето бара читање говор на тело, следење на изразите на лицето и толкување на дискретни сигнали. Овие фини нијанси едноставно не можат да се научат преку текстуални пораки или видеоповици. Дополнителен фактор е стравот од погрешна проценка на согласноста, што кај многумина создава парализирачка несигурност од потенцијално одбивање.
Трендот на одложување на интимноста резултира со подоцнежни први искуства. За дел од младите, првиот контакт се случува дури кон крајот на дваесеттите години. Британскиот весник пренесува сведоштво на триесет и едногодишен маж кој својот прв бакнеж го доживеал на 29 години. Тој го опишува чинот како целосно механички и лишен од емоции, додавајќи дека денес потешко му изгледа патот до следен бакнеж отколку самиот сексуален однос. Ова не е изолиран случај. Истражување спроведено меѓу 738 студенти од прва година на американски универзитет утврди дека 14,2 проценти од нив никогаш претходно не се бакнале со партнер. Научниците нагласуваат дека ваквиот податок не укажува на психолошки нарушувања или полоша адаптација, туку на промена на генерациските норми.
Културното значење на самиот бакнеж е суштински изменето во споредба со минатиот век. Историчарката Кејти Баркли објаснува дека бакнувањето низ историјата било врвен симбол на романтична и телесна поврзаност. Денес, кога сексуалните содржини се неограничено достапни на интернет, бакнежот ја изгуби својата некогашна симболичка тежина. Се создава специфичен генерациски парадокс: сексот и врските се јавно изложени на социјалните мрежи, а апликациите нудат бескраен избор на потенцијални партнери, но автентичната телесна блискост станува реткост. Младите се виртуелно поврзани без престан, но првиот физички чекор никогаш не им изгледал толку ризичен.
