Француските безбедносни сили очекуваат меѓу 70.000 и 140.000 луѓе на утрешните масовни демонстрации низ целата земја. Собирите се организирани како нов обид за будење на движењето „Жолти елеци“ поради поскапувањето на животот, ниските плати и цената на горивата. Власта најавува употреба на гумени куршуми и шок-бомби доколку дојде до немири, додека синдикатите, земјоделците и студентите ги збиваат редовите пред најавените блокади.
Министерот за внатрешни работи Лоран Нуњез соопшти за телевизијата „Франс 2“ дека полициските сили нема да толерираат насилство. Доколку собирите прераснат во улични блокади или вандализам, полицијата ќе употреби гумени куршуми и шок-бомби. Властите стравуваат од сценарија слични на бранот немири од 2019 година, кога Франција беше соочена со повеќемесечна блокада на клучните патни правци и центри на градовите.
Онлајн повикот за протести за неколку дена ги поврза работниците, земјоделскиот сектор и пожарникарите. Незадоволството произлегува од истиот јазол: галопирачки трошоци за живот, стагнација на минималните плати и поскапување на енергенсите. Кон нив утре се приклучуваат средношколците и студентите, кои веќе организираат блокади поради реформите и недостигот на буџетски средства во образованието.
Европските општества се соочуваат со идентичен притисок на инфлацијата и скапата потрошувачка кошничка. Додека во Франција младите и синдикатите одговорот го бараат преку директен притисок на улиците, во регионот и кај нас социјалниот отпор често заглавува во институционална апатија и партиски препукувања, иако стандардот бележи ист пад.
Центристичката влада на Емануел Макрон директно ја обвини левицата, предводена од „Непокорена Франција“, дека намерно ги разгорува уличните тензии. Според власта, целта на левите партии е да создадат хаос пред претседателските избори во 2027 година.
Лидерот на опозицијата Жан-Лик Меланшон, кој според анкетите има сериозни шанси за влез во вториот круг, ги поддржа протестите. Левицата врати со став дека владата сама си го создава гневот кај младите кога со години одбива да ги слушне нивните основни социјални барања.
