Францускиот претседател Емануел Макрон ја одби оставката на министерот за внатрешни работи Лоран Нунес по ескалацијата на насилствата за време на викенд-протестите низ повеќе големи градови во Франција. Наместо кадровска смена, шефот на државата побара итна промена на тактиката на полициските сили и воведување нови методи за справување со погромите, барикадите и грабежите, со цел да се обезбеди континуитет во раководењето со редот и мирот.
Оставката на Нунес уследи по силниот притисок од јавноста и опозицијата по саботните судири, грабежи и материјални штети во француските урбани центри. Според официјалното соопштение од Елисејската палата, претседателот одлучи да не ја прифати неговата демисија исклучиво за да не се наруши хиерархијата на силите за безбедност во критичен момент.
„Имајќи ја предвид потребата од непрекинато командување со силите на редот во актуелниот контекст, претседателот на републиката одби да ја прифати оставката на господинот Нунес“, соопшти француското претседателство, повикувајќи се на информациите пренесени од агенцијата АФП.
Државниот врв побара од министерот во најкраток можен рок да воведе нови оперативни чекори на терен. Барањето се фокусира на директно спречување на погромите и грабежите на трговски објекти што ги обележаа последните собири.
Макрон истовремено повика на целосна транспарентност за случувањата на улиците и отворено призна слабости во државниот апарат. Претседателот посочи дека безбедносниот систем потфрлил во претходната проценка на ризикот и навременото собирање разузнавачки информации, што им овозможило на радикалните групи брзо да подигнат барикади и да нанесат масовни материјални штети.
Францускиот модел на контрола на масовни немири со години се соочува со критики од организациите за заштита на човековите права поради прекумерна употреба на сила и тактичка неподготвеност за деескалација. Задржувањето на Нунес на чело на полицијата ја префрла одговорноста директно врз неговата способност да спречи насилство без да го суспендира правото на мирен граѓански протест.
Прашањето за полициската тактика и одговорноста на командниот синџир при улични судири останува критична точка и за европските демократии. Настаните во Франција отвораат прашања за тоа како безбедносните апарати во современите општества балансираат меѓу заштитата на јавниот ред и гарантирањето на основните граѓански слободи.
