Пациентите со дијагностицирано биполарно растројство кои земаат современи лекови за слабеење и дијабетес како семаглутид имаат за петтина помал ризик од психијатриска хоспитализација, покажува опсервациска студија објавена во списанието JAMA Psychiatry. Истражувањето на шведскиот институт „Каролинска“ следеше над 23.000 пациенти и регистрираше статистички пад на тешките епизоди кај лицата на GLP-1 терапија, отворајќи нова научна дебата за метаболичките основи на психијатриските состојби.
Истражувачкиот тим ги анализираше здравствените регистри во Шведска за период од 16 години, следејќи пациенти со биполарно растројство кои користеле различни класи на лекови за третман на дијабетес тип 2 и дебелина. Податоците покажуваат дека агонистите на рецепторот GLP-1, каде спаѓаат семаглутид и лираглутид, се поврзани со 21 процент помала веројатност за прием во болница поради влошување на менталната состојба.
Ниту една друга класа на лекови за намалување на телесната тежина или регулирање на гликемијата не покажа сличен заштитен ефект. Метформинот и сулфонилуреата не регистрираа мерливо влијание врз стапката на психијатриски интервенции.
Овие медикаменти примарно ја регулираат гликозата и испраќаат сигнал за ситост до центарот за апетит, но рецепторите на кои дејствуваат се распоредени низ целиот централен нервен систем. Научниците веќе подолго време детектираат врска меѓу нарушениот метаболизам на гликоза, системското воспаление и невропсихијатриските симптоми.
Инсулинската резистенција често се јавува кај лица со биполарно растројство, понекогаш како придружен симптом, а често како несакан ефект од стандардните стабилизатори на расположение и антипсихотици. Со стабилизирање на метаболичките процеси и директно влијание врз невроинфламацијата, молекулата на семаглутид потенцијално влијае на мозочните механизми кои водат до манични или депресивни кризи.
Авторите предупредуваат дека наодите имаат опсервациски карактер и не претставуваат упатство за препишување на овие лекови како самостојна психијатриска терапија. За да се докаже причинско-последичната врска, неопходни се рандомизирани клинички испитувања.
Сепак, резултатите овозможуваат појасна слика за лекарите кои третираат пациенти со двојна дијагноза. Доколку лице со биполарно растројство има медицинска потреба од терапија за дијабетес или дебелина, изборот на GLP-1 супстанца може да донесе двојна здравствена корист без зголемување на психијатрискиот ризик.
