Фестивалот за критичка култура КРИК организира вечер со два перформанси посветени на постсоцијалистичката транзиција, на 23 септември од 19:00 часот на Факултетот за драмски уметности во Скопје. Уметниците Пана Адоржани и Карол Фило ги отвораат своите лични биографии за да покажат како падот на социјализмот наместо ветена демократија донесе нов економски хаос, десничарско насилство и поделби. По изведбите е предвиден разговор со истражувачката Мања Величковска.
Родена на крајот на 1990 година, Пана Адоржани го гради перформансот „Хаос, капитализам и добротворност“ врз спомените од првата деценија од животот во Романија. Додека како дете патува преку граници без виза и ги пишува првите песни, државата тоне во пирамидални финансиски измами, етнички конфликти и враќање на старите комунистички елити. Преминот кон демократија за романското општество значеше брз упад на суровиот капитализам.
Адоржани ги набљудува овие општествени потреси преку циркулацијата на парите. Во копродукција со европскиот центар HELLERAU, 30-минутниот перформанс на англиски јазик ги конфронтира филантропијата, класната нееднаквост и филозофскиот концепт за добар живот.
Карол Фило со перформансот „Ненасилни тела“ ја прикажува Словачка од истото десетлетие, кога неолибералниот пазар се наметнува како замена за секоја политичка дебата. Во тој простор антифашистичкото движење се соочува со организирани неонацистички скинхед групи, при што физичката конфронтација станува неизбежен одговор.
Фило ја преиспитува европската идеја за апсолутно ненасилство наспроти реалната потреба за самоодбрана и заштита на загрозените заедници. Текстот го потпишува заедно со Радек Волман, развивајќи документарна театарска форма за политичкиот отпор.
По двете изведби програмата продолжува со отворена дискусија што ќе ја води Мања Величковска, истражувачка во Коалиција Маргини. Фокусот на дебатата е насочен кон преживеаните трауми од деведесеттите години и нивното директно влијание врз денешните општествени нееднаквости.
Организацијата Контрапункт и програмската уредничка Искра Гешоска го поставуваат овој настан како простор за критичко соочување, потсетувајќи дека деведесеттите не се завршена историја, туку темел на сегашните конфронтации.
