Повеќе од 15 години Театар Пи гради простор во кој уметноста не е привилегија, туку можност за заедничко создавање, а синоќешниот настан во Центарот за култура „Ѓорче Петров” беше уште една силна потврда за тоа. Преку изложба на фотографии и концерт со авторска музика, лица со интелектуална попреченост застанаа на сцена заедно со професионални музичари, во вечер што нема да се памети само по програмата, туку и по човечката тежина што ја носеше.
Настанот претставува првиот чекор од двегодишна кампања што ги спојува музиката, фотографијата и театарот во еден заеднички процес на создавање. На сцената настапија учесници од ЦПЛИП Порака Скопје заедно со музичарите Виктор Танасковски, Иван Трајковски, Драгана Марковиќ, Диана Маркоска, Верица Ајтовска, Ива Дамјановски, Ема Ананиевска и Златко Митрески, додека изложбата на фотографии беше реализирана со помош на Ладислав Кинг.
Но, она што синоќа се гледаше не беше само концерт и поставка. Тоа беше дел од подолг, тивок и искрен процес во кој, како што велат од Театар Пи, низ театар, музика, фотографија и разговори се отворале лични лавиринти и се градел простор каде учесници со типичен и атипичен развој создаваат заедно.
Токму од тој процес произлегува и новиот мултимедијален концепт „Физика на радоста“, проект што не ја третира инклузијата како декларација, туку како жива, секојдневна практика. Емоцијата што синоќа се рашири низ целиот простор покажа дека границите меѓу луѓето се онолку цврсти колку што самите ќе ги направиме.
Инспирацијата за проектот доаѓа од делото „Физика на тагата“ на Георги Господинов, но приказната што Театар Пи ја раскажува е длабоко лична и локална. Наместо да зборува за вклучување од дистанца, оваа иницијатива го прави токму тоа, ги става луѓето во ист простор, во ист творечки процес и во исто културно доживување. Затоа синоќешната вечер не беше само настан што се гледа, туку настан што се чувствува.
Во време кога лицата со интелектуална попреченост сè уште пречесто се оттурнати од јавниот и културниот живот, ваквите вечери покажуваат колку е важно сцената да не биде затворено место. Театар Пи со години работи токму на тоа, да отвора можности, да открива таленти и да создава заедница во која различноста не е пречка, туку основа за нова заедничка уметност. Синоќа, пред публиката во Ѓорче Петров, таа идеја не беше само изговорена. Таа беше отсвирена, фотографирана и доживеана.
