Блискиот Исток повторно е на работ на сериозна ескалација. Според западни медиуми, САД сè поотворено разгледуваат можност за воен удар врз Иран, во услови кога иранскиот режим е ослабен од внатрешни протести, економска криза и меѓународни санкции. Во регионот веќе пристигна американскиот носач на авиони „Абрахам Линколн“, придружуван од неколку разурнувачи, што дополнително ги засилува шпекулациите за можна воена интервенција.
Подготовки за брза акција
Носачот „Абрахам Линколн“ е распореден во зоната на одговорност на американската Централна команда во западниот дел на Индискиот Океан. Според воени извори, доколку Белата куќа издаде наредба, американските сили би можеле да дејствуваат во рок од еден до два дена. Во Пентагон се разгледуваат повеќе сценарија, вклучително и насочени удари врз ирански функционери и воени команданти кои Вашингтон ги смета за одговорни за смртта на илјадници демонстранти за време на неодамнешните антивладини протести.
Иран како приоритетна закана во новата стратегија на САД
Зголемените тензии се совпаѓаат со објавувањето на новата одбранбена стратегија на САД за 2026 година. Во документот, Иран е посочен како држава која, и покрај сериозните удари и неуспеси во последните месеци, не се откажува од обновување на својата воена моќ и од амбициите да дојде до нуклеарно оружје. Американската стратегија јасно ги става во фокус сопствената територија, западната хемисфера и Индо-пацифичкиот регион, додека Европа се третира како област од секундарно значење поради слабеењето на нејзината економска моќ.
Техеран: Подготвени сме за одговор со целосна сила
Од Иран стигнуваат пораки дека земјата е подготвена да се соочи со евентуален американски напад. Портпаролот на иранското Министерство за надворешни работи, Есмаил Багаеи, изјави дека присуството на американски воени бродови нема да ја поколеба решителноста на Иран. Според него, секоја агресија или закана ќе наиде на одлучен, сеопфатен и силен одговор.
Економска криза и длабоко незадоволство во општеството
Четири децении санкции оставија длабоки траги врз иранската економија. Инфлацијата достигнува речиси 60 проценти, националната валута драматично ослабна, а еден американски долар се разменува за околу милион и пол ријали. Крајот на минатата година беше обележан со масовни немири, кои во јануари беа насилно задушени. Иако протестите стивнаа, незадоволството не исчезна.
Експертите укажуваат дека засилените американски санкции сериозно ја погодиле иранската индустрија, го отежнале трансферот на технологии и ја зголемиле цената на производството, што директно се одразува врз животниот стандард на граѓаните.
Отпор кон странска интервенција
И покрај незадоволството од клерикалното раководство кое владее од 1979 година, дел од иранските граѓани јасно се изјаснуваат против странска интервенција. Ставот дека внатрешните проблеми не смеат да бидат изговор за надворешна воена интервенција е широко присутен во јавноста.
Во меѓувреме, либанскиот Хезболах соопшти дека е подготвен да му даде поддршка на Иран, предупредувајќи дека секој напад врз врховниот лидер ајатолахот Хамнеи би се сметал за објава на војна против шиитскиот свет.
