На 6 февруари 1945 година во битолската гимназија се одржа првиот наставен час на современ македонски јазик во едно македонско средно училиште, настан што претставува значаен историски и културен пресврт во развојот на образованието и националниот идентитет.
Одлуката за воведување редовна настава на македонски јазик била донесена на првиот наставнички совет, со кој претседавал директорот Орде Печијаре. Токму таа одлука го означила почетокот на нова ера во образовниот систем, во која македонскиот јазик добил заслужено место во наставниот процес.
Скромно украсената сала на гимназијата тој ден била исполнета со возбуда и очекување. По подигнувањето на завесата, на сцената се појавил директорот Печијаре и свечено објавил дека гимназијата започнува со редовна настава на македонски јазик, што било поздравено со силен аплауз. Присутните биле поздравени и од претставници на народната власт, кои зборувале за значењето и улогата на образованието во ослободената татковина, а културно-уметничката програма дополнително ја нагласила симболиката на моментот. За првпат во таков контекст одекнале стихови од Константин Миладинов, Кочо Рацин и македонски народни песни, кои оставиле силен впечаток врз присутните.
Редовната настава во гимназијата ја следеле 572 ученици распоредени во 13 мешани паралелки, а првата учебна година завршила на 20 јуни 1945 година. Во текот на годините, гимназијата го менувала своето име, но во Битола останала препознатлива како Горната гимназија, симбол на традиција, знаење и културен континуитет.
Денес, во холот на гимназијата со гордост се изложени ликовите и имињата на пет народни херои – поранешни ученици на училиштето, чиј придонес останал трајно запишан во историјата. Истовремено, генерациите ученици и наставници со особено задоволство потсетуваат дека од клупите на оваа гимназија излегле бројни истакнати личности од науката, културата и јавниот живот, кои оставиле значаен печат во македонското општество.
Настанот од 6 февруари 1945 година останува симбол на јазичната и образовната еманципација, но и потсетник на улогата што образованието ја има во градењето на националната свест и културниот идентитет на македонскиот народ.
