Експертот за надворешна политика Андраш Рач, кој пред неколку дена ја предвиде можноста за операција со лажно знаме, изјави дека инцидентот со експлозиви пронајдени во Војводина во близина на гасовод е исклучиво во корист на унгарскиот премиер Виктор Орбан и кампањата на неговата партија Фидес. Според него, официјална изјава од Белград за потеклото на експлозивите ќе биде клучна, објави 24.hu.
„Доколку се ставам во улога на измислен напаѓач, би било многу невообичаено да се обидам да извршам напад токму сега. Ова е во корист исклучиво на Виктор Орбан и кампањата на Фидес. Никој друг“, рече Рач.
Силни српски воени и полициски сили пристигнаа утрово во областа Кањижа, по што претседателот Александар Вучиќ објави дека српските единици пронашле моќни експлозиви со детонатори во близина на гасоводот што ги поврзува Србија и Унгарија. По разговорот со српскиот претседател, Виктор Орбан го свика Советот за одбрана за недела попладне.
„Клучно е што ќе објави Србија“
„Експлозивот го пронајдоа српските власти. Она што тие ќе го објават за неговото потекло ќе биде клучно. Ако објават дека експлозивот е, на пример, од украинско потекло, тоа би можело да послужи како основа унгарската влада да се повика на тоа и да воведе вонредни мерки пред изборите“, објасни Рач.
Рач стана интересен за медиумите бидејќи во четврток на својата Фејсбук страница, во форма на кратка приказна, напиша за слично сценарио – операција под лажно знаме против гасната инфраструктура во Србија.
Наместо вистинските термини, тој во својата објава користеше фиктивни имиња со аналогија на состојбите во Унгарија.
Што напиша Рац на Фејсбук пред три дена?
„Полковникот Гарибов вриеше од бес. Ветеран на ГРУ, руската воена разузнавачка служба и експерт за Пиреја, му беше сè потешко да ја поднесе тврдоглавоста на владата во Пиреја. Иако катастрофалните резултати од анкетите јасно покажаа дека предизборниот тим на претседателот Зирош Ѓезо се справува исклучително лошо, тие не покажаа намера да го променат курсот, а времето истекуваше.“
Раководството на ГРУ и Кремљ, секако, беа свесни за ситуацијата, поради што му наредија на полковникот Гарибов да го доработи својот претходно подготвен план за одложување на изборите.
Само десет дена пред претседателските избори, беше јасно дека пресвртот е невозможен. Сите сериозни анкети покажаа дека предизвикувачот на Зирош Ѓезо, младиот и харизматичен Пирез Пал, имаше предност што далеку ја надминуваше статистичката грешка. Дополнителна главоболка за Москва беше фактот што Пирез Пал ја започна својата кариера под покровителство на остарениот автократ, што значеше дека добро ги познаваше методите со кои Зирош успеа да остане на власт.
Основа за воведување вонредна состојба
Полковникот Гарибов, предвидувајќи го овој развој на настаните, дури и пред две недели предложи да се изврши напад со лажно знаме врз нафтената инфраструктура во Пиреја, за кој одговорноста ќе се префрли на Украинците. Според неговиот првичен план, повикувањето на „украинска“ саботажа би создало основа за воведување вонредна состојба и одложување на изборите.
Сепак, планот беше прекинат од војната меѓу САД и Иран, која, и покрај првичните оптимистички најави на претседателот Трамп, не заврши за неколку дена, а нејзиниот крај не беше на повидок. Поради иранската блокада на Ормутскиот теснец, имаше огромна тензија на светскиот пазар на нафта, и би било премногу ризично за претседателот на Пиреја да ги одложи изборите поради удар врз домашните залихи на нафта.
Имено, дури и ако првиот дел од планот успее – Зирош Ѓезо да ги дигне во воздух клучните нафтени постројки со руска помош, да ги обвини Украинците и да воведе вонредна состојба – ќе има толку сериозен недостиг на гориво што гласачите сигурно ќе го соборат неговиот режим на следните избори.
Дополнителен проблем беше фактот што Зирош Ѓезо и неговиот екстравагантен министер за одбрана, Ходфалви Тобијас, ја распоредија армијата за да ја заштитат клучната инфраструктура. Иако сите знаеја дека војниците од Пиреја нема да можат да спречат вистински украински напад со беспилотни летала, нивното присуство служеше за домашна политичка цел: Зирош сакаше да покаже дека е способен да ја заштити татковината.
Гарибов со потсмев се присети на извештаите дека на некои од распоредените војници дури и не им била издадена боева муниција. Присуството на армијата значеше дека секој напад врз овие објекти би ги прикажал Зирос и неговиот режим како некомпетентни, бидејќи „Украинците“ успеаја да го извршат нападот и покрај тоа што армијата парадираше на локацијата со недели.
Напад надвор од границите
По неговото четврто кафе за денот, на Гарибов му текна идеја. Што ако нападот под лажно знаме се случи надвор од границите на Пиреја? Два клучни извори на енергија во Пиреја доаѓаат од странство: нафта од југозапад, од Хрватска, и гас од југ, од Србија, преку гасоводот Турски тек.
Оштетувањето на кој било од овие два правци би можело да предизвика енергетска криза во Пиреја без да ја засрами локалната војска што ги чува објектите во земјата. Тој веднаш го отфрли нападот врз нафтоводот поради веќе споменатата ситуација со Иран. Сепак, дејствувањето против гасоводот изгледаше многу поверојатно.
Србија беше идеална локација бидејќи режимот таму негува пријателски односи и со Русија и со Пиреја, па затоа од властите многу веројатно можеше да се побара да „замижат“ додека се организираше операцијата.
Прецизна изведба и очекуван резултат
Планот беше да се изврши напад во кој дел од употребените средства ќе останат на местото на настанот и ќе бидат јасно поврзани со Украина. Гарибов размислуваше за употреба на украински беспилотни летала или експлозиви. За време на петгодишната војна, Русија заплени големи количини украинско оружје кое беше темелно анализирано од воените инженери на ГРУ.
Се чинеше изводливо дел од ова оружје да се префрли во Србија и таму да се искористи за напад врз гасоводот што го снабдува Пиреја. Доколку целото оружје не беше уништено и доколку можеше јасно да се поврзе со Украина, Зирош Ѓезо и неговиот режим би можеле веродостојно да го обвинат Киев. За ова, тие несомнено би ја имале српската влада како свој партнер, која исто така има интерес Зирош да остане на власт.
Гарибов, исто така, знаеше дека во јуни е планирано еднонеделно запирање на одржувањето на Турскиот тек. Ова значеше дека инспекциите и поправките по нападот може да се извршат пред или за време на веќе закажаното запирање. И додека конечно се откриеше дека Украинците не стојат зад нападот, Зирош Ѓезо, со вонредните овластувања стекнати за време на вонредната состојба, одамна ќе се расчистеше со Пирез Пал и неговата партија.
„После тоа, секако, лесно можеше да ги одржи одложените избори, на голема слава на пирејската демократија. Полковникот Гарибов го свари своето петто кафе и почна да пишува извештај“, напиша тој на Фејсбук.
