Пакистан се појавува како потенцијален домаќин на мировни преговори за конфликтот со Иран, во обид да се стави крај на ескалацијата што го потресува Блискиот Исток.
Премиерот Шехбаз Шариф на 24 март изјави дека неговата земја е „подготвена и почестена“ да организира разговори за „сеопфатно решение“ на конфликтот.
Пакистан како посредник
Покрај Пакистан, и Турција и Египет се споменуваат како посредници во обидите за запирање на борбите, кои започнаа со американско-израелските напади врз Иран на 28 февруари.
Некои медиуми веќе го посочуваат Исламабад како можен домаќин на разговори меѓу САД и Иран, можеби дури и во текот на оваа недела — иако сè уште нема потврда дали тие ќе се одржат.
Клучната улога на армијата
Зад дипломатските активности стои и влијанието на армијата, особено на нејзиниот командант Асим Мунир, кој има значајна улога во надворешната политика на земјата.
Интересно е што Доналд Трамп го нарекол Мунир „мој омилен фелдмаршал“, а двајцата неодамна разговарале за ситуацијата во регионот и односите меѓу САД и Иран.
Според аналитичарот Christian Wagner, блиските односи меѓу Трамп и Мунир придонеле Пакистан да добие поголемо значење во американската надворешна политика.
Економски и безбедносен притисок
Пакистан има силен интерес конфликтот да заврши што побрзо. Земјата е сериозно погодена од енергетската криза, бидејќи повеќе од 85% од нафтата ја увезува од Персискиот Залив.
Затворањето на Ормускиот теснец дополнително ја влошува ситуацијата, а економскиот центар Карачи веќе бележи застој.
Владата воведе итни мерки како работа од дома за дел од вработените, четиридневна работна недела и зголемување на даноците на гориво.
Внатрешни ризици
Конфликтот има и сериозни внатрешни последици. По убиството на иранскиот врховен лидер Али Хамнеи, избувнаа протести во Карачи, при што беше запален американскиот конзулат.
Пакистан, иако претежно сунитска земја, има значајно шиитско малцинство, што ја зголемува чувствителноста на ситуацијата. Дополнително, земјата се соочува со тензии со Индија, нестабилност во Белуџистан и конфликти со Авганистан
Според Мајкл Кугелман од Atlantic Council, Пакистан е особено ранлив на „прелевање“ на конфликтот.
Врските со Саудиска Арабија
Дополнителен фактор е одбранбениот договор меѓу Пакистан и Саудиска Арабија, според кој напад врз една земја може да се смета за напад врз двете. По иранските напади врз саудиски цели, министерот Фајсал бин Фархан најави можност за воен одговор, што го става Пакистан во деликатна позиција.
Пакистан се обидува да игра клучна дипломатска улога, но неговите мотиви се и прагматични — економски, безбедносни и политички. Дали ќе успее да посредува во мирот, ќе зависи од волјата на големите сили, но и од динамиката на конфликтот кој сè уште е далеку од разрешување.
