Повторното отворање на Ормуски теснец, една од најважните глобални енергетски артерии, на прв поглед изгледа како клучен чекор кон стабилизација на пазарите. Но реалноста е далеку покомплексна и далеку понеповолна.
Иако формално се создава можност за повторно движење на нафта и стоки од Персиски Залив, експертите предупредуваат дека вистинското закрепнување на глобалната трговија ќе биде бавно и неизвесно.
Недоверба наместо нормализација
Главниот проблем не е физичката блокада, туку недостигот на доверба. Бродските компании и осигурителите не се подготвени да ги испратат своите пловни објекти во регион каде прекинот на огнот може да се покаже како привремен.
Како што посочуваат аналитичарите, без гаранција за стабилност, ризикот од заглавување на бродовите со недели или месеци е преголем. Затоа, дури и по отворањето, реалниот сообраќај останува минимален.
Еднонасочен сообраќај
Дури и во најоптимистичко сценарио, првичниот проток ќе биде претежно еднонасочен – бродовите што веќе се натоварени ќе го напуштаат Заливот, но речиси нема да има нови што ќе влегуваат.
Проценките покажуваат дека стотици танкери чекаат да излезат, додека бројот на празни бродови подготвени да влезат е повеќекратно помал. Овој дисбаланс значи дека синџирот на снабдување не може веднаш да се рестартира.
Последици за цените и снабдувањето
Поради тоа, и покрај отворањето на теснецот, недостигот на нафта, гориво и други суровини ќе продолжи. Високите цени, кои веќе ја погодија глобалната економија, веројатно ќе останат на исто ниво со месеци.
Проблемот не се ограничува само на енергенсите. Голем дел од светското производство на ѓубрива, индустриски материјали и храна исто така зависи од транспортот низ овој теснец, што дополнително ја продлабочува кризата.
Производството под притисок
Во меѓувреме, производството во регионот е делумно запрено. Без доволен број танкери за транспорт, компаниите немаат каде да ја складираат произведената нафта и деривати, што доведува до намалување или целосен прекин на производството. Дури и кога условите ќе се стабилизираат, ќе биде потребно време за повторно активирање на производните капацитети и логистичките синџири.
Отворањето на Ормускиот теснец е само првиот чекор во долг процес на стабилизација. Без доверба, без доволен број бродови и без обновување на логистичките текови, глобалната економија ќе продолжи да ги чувствува последиците од кризата – далеку подолго отколку што се очекуваше.
