Смртта на иранскиот врховен лидер Али Хамнеи предизвика шок низ целиот Блиски Исток и отвори клучно прашање – кој ќе стане третиот врховен лидер на Исламската Република по Рухолах Хомеини и Хамнеи. Од Исламската револуција во 1979 година, врховниот лидер има највисока политичка и верска власт во земјата, со крајна контрола врз војската, безбедносните служби и стратешките одлуки. Празнината на врвот создава ризик од внатрешна нестабилност и неопходност за брзо обезбедување на функционирачки структури на власт.
Формално, новиот лидер го избира Собранието на експерти – тело од 88 исламски теолози. Ако функцијата се испразни, привремено раководство, односно раководен совет, ја презема моќта додека не се именува нов лидер. Во привременото раководство се претседателот Масуд Пезешкиан, шефот на правосудството Голамхосеин Мохсени Еџеи и клерикот Алиреза Арафи, кој е и член на Советот за чување на закони и заменик-претседавач на Собранието на експерти. Арафи е близок до Хамнеи и раководи со верските семинари во земјата, што го прави сериозен кандидат, но не и сигурен избор.
Други можни кандидати се конзервативниот клерик Садек Ларијани, член на Веќе за утврдување интереси на системот, и син на покојниот лидер, Моџтаба Хамнеи, кој има влијание преку Револуционерната гарда (IRGC). Иако Моџтаба има силни врски со IRGC, наследната власт е контроверзна и не се гледа како официјално решение.
IRGC има големо влијание врз воените, економските и политичките процеси, иако лојалноста кон Хамнеи можеби ќе биде прераспределена поради смртта на високите функционери во последните напади. Формалниот избор ќе зависи од внатрешните договори меѓу клерикалните фракции, позицијата на IRGC, надворешниот притисок од САД и Израел и стабилноста на безбедносниот апарат. Иран сега се соочува со најнеизвесниот период од 1989 година наваму, и изборот на нов врховен лидер ќе ја одреди иднината на целиот режим.
