Исак Њутн (4 јануари 1643 – 31 март 1727) беше англиски математичар, физичар, астроном, алхемичар, теолог и филозоф, сметан за еден од највлијателните научници во историјата. Неговите откритија ги поставија темелите на класичната механика, оптиката и математичката анализа. Неговото најпознато дело, Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica од 1687 година, го револуционизираше науката од неговото време.
Њутн се роди во Вулсторп, Линколншир, Англија, три месеци по смртта на неговиот татко. Роден како недоносче, со слаб организам, никој не веруваше дека ќе преживее. Неговата мајка се омажи повторно кога тој имаше три години, оставајќи го на грижа на баба му. Детството му беше осамено, но од рана возраст покажуваше исклучителна интелектуална љубопитност. Во 1661 година се запиша на Тринити колеџ на Универзитетот Кембриџ, каде започна да ги развива своите идеи под влијание на трудовите на Декарт, Галилео и Кеплер.
Њутн го објави своето најпознато дело во 1687 година, каде ги претстави трите закони на движење и законот за универзална гравитација. Овие закони не само што го објаснија движењето на планетите, туку го положија темелот за развој на модерната физика. Во областа на оптиката, неговите експерименти со призма покажаа дека белата светлина може да се распадне во спектар на бои, што го отвори патот за понатамошни истражувања. Тој исто така разви математичка анализа, метод кој денес е основа за проучување на бесконечно мали промени, споделувајќи го откритието со германскиот математичар Готфрид Вилхелм Лајбниц.
Законот на гравитација и законите на движење на Њутн објаснуваат како телата влијаат едно на друго преку сила. Законот за гравитација тврди дека секоја честичка во вселената привлекува секоја друга со сила пропорционална на производот на нивните маси и обратно пропорционална на квадратот на растојанието меѓу нив. Овие откритија овозможија прецизни предвидувања на небесните појави.
Њутн значително придонесе и во оптиката, објавувајќи во 1704 година Opticks, каде опиша како белата светлина се дели на различни бои и како создаде прв рефлекторски телескоп за намалување на хроматската аберација. Во математиката, тој и Лајбниц независно развија инфинитезимален пресмет, клучен за физиката и инженерството.
Во подоцнежниот живот, Њутн стана управител и подоцна директор на Кралската ковница, спроведувајќи реформи против фалсификување пари. Беше и претседател на Кралското друштво од 1703 до својата смрт во 1727 година. Иако познат по генијалноста, Њутн беше повлечен и често во конфликти со колегите, како Роберт Хук и Лајбниц. Погребан е во Вестминстерската опатија, а неговото наследство продолжува да влијае на науката до денес.
Познатата приказна за јаболкото, кое го инспирирало за законот за гравитација, најверојатно е мит. Приказната ја запишал неговиот пријател и биограф Вилијам Стукли во 1752 година, иако Њутн тоа не го спомнува во своите научни трудови. Исто така, помалку позната е неговата страст кон алхемијата и мистичките истражувања, како и неговата повлечена и ексцентрична личност.
