Новите научни истражувања покажуваат дека генетиката има значително поголемо влијание врз должината на човечкиот живот отколку што досега се претпоставуваше. Според тим научници предводени од истражувачи од Институтот Вајцман во Израел, околу 50 проценти од животниот век на човекот може да се објасни со генетски фактори, што е речиси двојно повеќе од претходните проценки.
Овој заклучок е добиен по анализа на обемни здравствени бази на податоци од Данска и Шведска. Резултатите од студијата, објавени во престижното научно списание „Science“, би можеле да имаат важни последици за истражувањата на стареењето, но и за идните стратегии во јавното здравје. Во истражувањето учествувале и научници од Каролинскиот институт во Шведска и Универзитетот во Лајден.
Долги години научниците сметаа дека гените придонесуваат само од 10 до 25 проценти за долговечноста, додека главната улога им се припишуваше на надворешните фактори како животните услови, исхраната, болестите и пристапот до здравствена грижа. Според истражувачите, ваквите проценки биле ограничени поради недоволни историски податоци и тешкотијата да се разликуваат генетските од околинските влијанија.
Научниците истакнуваат дека ако генетското влијание е толку високо, тоа отвора нови можности за идентификување на генетски варијанти кои го продолжуваат животниот век. Подобро разбирање на биологијата на стареењето би можело во иднина да доведе и до развој на нови терапевтски пристапи. Иако околинските фактори и понатаму играат значајна улога, ова откритие ја нагласува важноста на генетиката како клучен фактор во човечката долговечност.
