Европската унија размислува за воведување мерки што би довеле до депортација на дел од здравствените работници кои доаѓаат од земји надвор од ЕУ, како дел од напорите да се регулира имиграцијата и работните пазари. Ова предизвика широка дебата меѓу политичари, здруженија на здравствени работници и експерти за јавно здравство, бидејќи многу од тие работници се клучни за системите што се соочуваат со сериозен недостиг на персонал.
Причините што ги наведуваат политичарите за овие планови се поврзани со намерата да се намали неформалната и нерегулирана работна сила, да се заштитат условите и правата на локалните вработени и да се осигура дека странските работници работат според официјалните стандарди и лиценци. Депортацијата би се однесувала на случаи каде што здравствените работници немаат соодветна документација, лиценца или работат под услови што не ги исполнуваат законските барања.
Меѓутоа, критичарите укажуваат дека ваквите мерки можат да ја влошат кризата со недостигот на здравствен персонал, особено во помалку урбанизирани региони каде што многу болници и домови за стари лица зависат од странски хирурзи, медицински сестри и други специјалисти. Тоа би можело да доведе до зголемување на притисокот врз системите за здравствена заштита, подолги списоци на чекање и намалена достапност на услуги за пациентите.
Здруженијата на здравствени работници и синдикатите предупредуваат дека многу од овие работници дошле легално, со потребните квалификации, и дека нивното присуство е од суштинско значење за функционирањето на здравствените системи. Тие бараат мерки што ќе ги штитат работните права, условите и интеграцијата, наместо депортација што може да значи губење на работа и дом за илјадници семејства.
Оваа дебата се одвива во контекст на постојаната тешкотија што многу европски земји ја имаат со задржување и привлекување стручен и квалификуван здравствен персонал, поради стареењето на населението и зголемената побарувачка за услуги.
Во меѓувреме, европските институции продолжуваат со разгледување на најдобрите рамки за имиграциска и работна политика во здравствениот сектор, со цел да се најде баланс помеѓу регулирање и задржување на критичните кадри што се неопходни за одржување на здравствениот систем.
