Иако мисиите во вселената изгледаат како врв на човечките достигнувања, вистинските предизвици за астронаутите често започнуваат дури по нивното враќање на Земјата.
По престој во услови на бестежинска состојба, телото поминува низ сериозни промени. Мускулите слабат бидејќи не се користат како на Земјата, а коските губат густина поради отсуство на гравитациски притисок. Овие промени можат да бидат споредливи со процеси на забрзано стареење.
Еден од најголемите предизвици е повторното привикнување на гравитацијата. Астронаутите често чувствуваат вртоглавица, губење рамнотежа и слабост веднаш по слетувањето. Крвниот притисок и циркулацијата исто така мора повторно да се прилагодат, бидејќи во вселената течностите во телото се распределуваат поинаку.
Дополнително, може да дојде до проблеми со видот, нарушувања во координацијата и замор, што бара постепена рехабилитација. Поради тоа, по враќањето следуваат недели, а понекогаш и месеци на медицински надзор и физикална терапија.
Истражувањата на вселенските агенции покажуваат дека долготрајните мисии можат да имаат и подлабоки ефекти врз имунолошкиот систем, мозокот и психичкото здравје.
Затоа, враќањето од вселената не е крај на мисијата, туку почеток на нов процес на адаптација, во кој телото мора повторно да се научи да функционира во услови на Земјата.
