На Светскиот ден на ф’стаците вниманието повторно се насочува кон овие мали зелени плодови кои важат за едни од највкусните, но и најскапите јаткасти плодови на пазарот. Нивната цена често е значително повисока од бадемите или лешниците, а причините за тоа се кријат во долгиот и сложен процес на производство.
Одгледувањето ф’стаци бара специфични климатски услови – многу сонце, сува почва и изразени температурни разлики меѓу денот и ноќта. Дрвото почнува да раѓа дури по седум до десет години, а целосен род дава по речиси две децении. Дополнително, станува збор за растение со машки и женски стебла, при што плод даваат само женските, што го прави планирањето на насадите посложено и поскапо.
Бербата бара голема прецизност, бидејќи плодовите не созреваат истовремено. Доколку се наберат прерано, јатките остануваат тврди, а ако се задоцни, се намалува квалитетот. По бербата следи сушење, чистење и селекција, при што само најквалитетните и природно отворени ф’стаци одат во продажба, додека останатите се користат во прехранбената индустрија.
Голем дел од светското производство доаѓа од земји како Иран, САД и Турција, што значи дека транспортот и складирањето мора да се изведуваат под строго контролирани услови. Ф’стаците се чувствителни на влага и светлина, па логистиката дополнително ја зголемува крајната цена. Воедно, глобалната побарувачка постојано расте, особено во кондиторската индустрија и гастрономијата, што исто така влијае врз пазарната вредност.
