Ако имате мачка, веројатно барем еднаш сте ја виделе истата сцена: штом ќе се вклучи правосмукалката, мачката исчезнува од просторијата побрзо отколку што сте почнале да чистите.
Таквата реакција не е реткост – стравот од правосмукалка е еден од најчестите примери како домашните апарати можат да предизвикаат стрес кај милениците.
Иако на луѓето овој страв може да им изгледа претеран или дури смешен, кај мачките постојат неколку конкретни причини зошто правосмукалката ја доживуваат како потенцијална закана, пренесува Index.hr.
Исклучително чувствителен слух
Една од главните причини лежи во биологијата на слухот кај мачките. Тие имаат многу почувствителен слух од луѓето и можат да слушнат значително поширок спектар на фреквенции. Додека луѓето слушаат приближно од 20 до 20.000 херци, мачките можат да регистрираат звуци до околу 79.000 херци. Тоа значи дека тие перципираат и звуци кои луѓето воопшто не ги слушаат.
Поради оваа чувствителност, бучавата од правосмукалката за мачките може да биде многу поинтензивна отколку за човекот. Иако просечните правосмукалки создаваат околу 70 до 80 децибели (ниво кое обично не е штетно за слухот) за мачките тој звук може да биде исклучително непријатен и стресен.
Со други зборови, она што за нас е обична домашна бучава, за мачките може да звучи како силна и непријатна акустична закана.
Инстинктивна реакција на опасност
Стравот од гласни и нагли звуци е длабоко вкоренет во еволуцијата на мачките. Во природата ваквите звуци често сигнализираат опасност – како приближување на предатор, рушење на околината или некоја друга закана.
Затоа мачките имаат силен инстинкт „бори се или бегај“, па во непознати ситуации најчесто избираат бегство.
Правосмукалката, која создава силен и континуиран звук, лесно може да ја активира токму таа инстинктивна реакција. Мачката во тој момент не се обидува да анализира за каков уред станува збор – нејзиниот мозок реагира како да станува збор за потенцијална опасност.
Необични движења и вибрации
Освен звукот, проблем претставува и начинот на кој се движи правосмукалката. Мачките се животни кои сакаат предвидливост и контрола врз својата околина. Правосмукалката, пак, често се движи нагло, менува правец и се приближува до мачката без јасен образец.
Таквите движења можат да потсетуваат на однесување на поголеми животни или предатори. Дополнително, правосмукалките создаваат вибрации на подот, што уште повеќе го засилува чувството на непријатност и дезориентација кај мачката.
Комбинацијата од силна бучава, вибрации и непредвидливо движење создава ситуација која за мачката е многу стресна.
Рани искуства
Важна улога има и периодот на раниот развој. Мачките кои во првите недели од животот постепено се запознаени со различни звуци и предмети обично полесно се прилагодуваат подоцна.
Но ако со правосмукалката се сретнат дури подоцна или првпат ја доживеат како изненадување, поголема е веројатноста да развијат страв.
Доволно е едно непријатно искуство – на пример кога правосмукалката ќе се вклучи ненадејно многу блиску до мачката – за животното подоцна да ја поврзува со опасност.
Страв кој е сосема нормален
Важно е да се нагласи дека ваквата реакција не значи дека со мачките „нешто не е во ред“. Стравот од гласни домашни уреди е прилично чест и кај мачките и другите миленици.
Меѓу најчестите предизвикувачи се силни звуци како грмежи, огномети или правосмукалки.
Во повеќето случаи мачката едноставно ќе побара скришно место додека бучавата не престане. Само ако стравот стане многу силен или долготраен, тоа може да укажува на зголемена анксиозност и потреба од совет од ветеринар или експерт за однесување на животни.
