Цената на златото бележи речиси осумпроцентен пад од почетокот на март, при што во вторникот се тргуваше околу 4.713 долари за унца. Со тоа, пазарот регистрира седми ден по ред на пад – најдолга серија загуби од крајот на 2024 година.
Овој нагол пад доаѓа по период на силен раст, кога во јануари цената на златото достигна историски максимум од над 5.600 долари за унца. Наместо да ја задржи улогата на безбедно засолниште во услови на геополитички тензии, златото во последниот период се соочува со засилен притисок од пазарните и макроекономските фактори.
Главна причина за негативниот тренд е монетарната политика на Федералните резерви на САД (ФЕД). На последниот состанок, централната банка ги задржа каматните стапки во опсег од 3,5 до 3,75 проценти, сигнализирајќи дека до крајот на 2026 година се очекува само едно намалување.
Оваа политика ги зголеми приносите на американските државни обврзници, правејќи ги поатрактивни во споредба со златото, кое не носи камата. Во исто време, доларот зајакна, што дополнително врши притисок врз цената на златото бидејќи го прави поскапо за купувачите од другите валутни пазари и ја намалува глобалната побарувачка.
Дополнителен фактор за падот е и зголемената продажба од страна на инвеститорите кои се соочуваат со загуби на други пазари. Во обид да обезбедат ликвидност, дел од нив ги продаваат златните позиции – процес познат како „конверзија во готовина“, со што дополнително се засилува опаѓачкиот тренд.
Иако златото традиционално се смета за сигурна инвестиција во несигурни времиња, актуелните пазарни услови покажуваат дека неговата цена во голема мера зависи од каматната политика, движењата на доларот и пошироката ликвидност на финансиските пазари.
