Златото последниве денови не се движи како класично „засолниште“ во време на криза, и токму тоа ја збунува пазарната слика. Иако геополитичките ризици се високи, цената на златото падна повеќе денови по ред, бидејќи инвеститорите сè повеќе гледаат кон инфлацискиот удар од енергенсите и кон можноста централните банки да останат поцврсти со каматите. Reuters објави дека златото минатата недела забележа силен пад, додека нафтата се искачи над 110 долари по барел, а приносите и доларот пораснаа.
Тоа значи дека пазарот не го чита златото само како одбрана од војна и несигурност, туку и како средство што страда кога каматите остануваат високи. Бидејќи златото не носи принос, секој сигнал дека парите ќе останат поскапи подолго време директно му ја намалува привлечноста. Во ваква средина, падот на златото не кажува дека кризата слабее, туку дека финансискиот систем очекува подолг период на скапа ликвидност и посилен инфлациски притисок.
Нафтата ја менува логиката
Клучната промена доаѓа од енергетскиот шок. Конфликтот на Блискиот Исток ја турна нафтата нагоре, а тоа веднаш ги засили и очекувањата дека инфлацијата повторно може да стане потврд проблем за централните банки. Кога нафтата расте поради војна, пазарите не гледаат само поголем ризик, туку и поскапа економија.
Токму затоа златото не реагира онака како што многумина би очекувале. Наместо класичен скок поради страв, се појавува притисок од другата страна: ако инфлацијата се загрее, централните банки ќе мораат да останат повнимателни или дури и построги. А кога каматите не паѓаат, златото губи дел од својата предност.
Пазарот не гледа мир, туку скапи пари
Најважното е што падот на златото не значи дека инвеститорите се помирни. Напротив, Reuters објави дека доларот и приносите пораснале токму затоа што пазарот почнал да вградува сценарио со подолга фаза на високи стапки. Во исто време, Bank of America регистрираше одлив од околу 4,5 милијарди долари од златни фондови, што покажува дека дел од инвеститорите привремено се повлекуваат од металот додека ја преценуваат новата рамнотежа меѓу ризикот и монетарната политика.
Со други зборови, сигналот што дел од пазарот го чита како слабеење на стравот може всушност да значи нешто многу понеудобно: стравот останува, но сега доаѓа во комбинација со поскап капитал, силен долар и растечки енергетски трошоци. Тоа е полоша комбинација за златото на краток рок, иако не значи дека неговата улога како долгорочна заштита е исчезната.
Во следниот период клучно ќе биде дали нафтата ќе остане високо и дали централните банки ќе продолжат да испраќаат тврд сигнал. Ако тоа се случи, златото може да остане под притисок и покрај геополитичката несигурност. Ако, пак, енергетскиот шок попушти и очекувањата за каматите се оладат, металот повторно би можел да ја врати класичната улога на засолниште. Reuters потсетува дека и покрај моменталната слабост, прогнозите за златото на подолг рок и натаму остануваат релативно силни.
Во моментов, пораката е прилично јасна: проблемот не е што златото „не работи“, туку што пазарот влезе во фаза во која инфлацијата и каматите привремено го надгласуваат стравот. И токму затоа сигналот што го испраќа златото денес е покомплициран отколку што изгледа на прв поглед
