Многу од правата што денес ги сметаме за нормални до пред неколку децении биле недостижни за жените. Можноста жените да гласаат, да се образуваат, да градат професионална кариера и да бидат финансиски независни е резултат на долга и тешка борба низ историјата.
Историјата на женските права е историја на постепено освојување на простор во општеството.
До 1849 година на жените им било забрането да станат доктори. Медицината се сметала за професија резервирана исклучиво за мажи, а првите жени што се обиделе да студираат медицина се соочиле со сериозни институционални пречки.
До 1872 година жените не смееле да бидат адвокати. Правниот систем бил речиси целосно затворен за нив, иако токму во тие години започнуваат првите движења за професионална еднаквост.
До 1893 година жените немале право да гласаат на политички избори. Нов Зеланд станува првата земја што им го признава ова право – пресвртница што ќе го промени текот на политичката историја.
До 1930 година на жените им било забрането да бидат пилоти, и покрај тоа што токму во тие години започнуваат првите женски подвизи во воздухопловството.
Во вселената, жените стигнуваат дури во 1963 година, кога Валентина Терешкова станува првата жена што ја напушти Земјата.
Дури и спортот долго време бил затворен за нив. До 1967 година на жените не им било дозволено да трчаат маратон, бидејќи се сметало дека тоа е „преголем напор“ за женското тело.
Економската независност доаѓа уште подоцна. Во некои земји, до 1974 година жените не можеле самостојно да отворат банкарска сметка без согласност од сопруг или машки старател.
Овие факти покажуваат дека правата што денес ги имаме не се подарени – тие се резултат на долгогодишна борба, протести и истрајност на генерации жени.
Токму затоа 8 Март не е ден за цвеќиња, честитки и излитени фрази.
Тоа е ден за сеќавање и почит кон жените што се избориле да живееме со правата што ги имаме денес.
Но и ден што нè потсетува дека борбата не е завршена.
Затоа што не ни треба само благодарност еднаш годишно.
Ни треба храброст и сила секој ден – за да се избориме за општество во кое утре ќе живееме подобро отколку денес.