Иако светските медиуми ја претставуваат мисијата Artemis II како историски подвиг, физичарот Слободан Данко Босанац предупредува дека ваквите оценки треба да се земаат со резерва. Според него, човекот веќе бил на Месечината и тоа првенствено од политички причини, а не само од научна љубопитност.
Тој посочува дека уште во времето на Џон Ф. Кенеди, слетувањето на Месечината било мотивирано од престиж и геополитичка конкуренција, а не исклучиво од научни цели. Денес, слична логика повторно се појавува, но во нов контекст на глобална трка меѓу големите сили, особено меѓу САД и Кина.
Според Босанац, вистинската вредност на мисијата не е во самото обиколување на Месечината, туку во технолошките достигнувања. Тој ја истакнува можноста за транспорт на голем „корисен товар“ од 30 до 35 тони, како и значајната улога на Европска вселенска агенција, која учествува со сервисниот модул што овозможува комуникација и испраќање податоци.
Воедно, тој укажува дека дел од медиумските прикази, како мистеријата околу „темната страна“ на Месечината и прекините во комуникацијата, се повеќе резултат на маркетинг отколку на вистинска научна неизвесност.
Поширокиот контекст на ова враќање на Месечината, според него, вклучува и потенцијални обиди за комерцијализација и приватизација на делови од вселената, што отвора нови прашања за иднината на вселенските истражувања. Наместо чисто научна мисија, станува збор за комбинација од технологија, политика и економски интереси, во која Месечината повторно станува поле за глобално надминување.
