Риба што вообичаено живее во водите богати со корали во Црвеното Море и Персискиот Залив е забележана кај Крит. Во значајно откритие за морската биологија, возрасен примерок од жолтопругаста ангелска риба (Pomacanthus maculosus) бил идентификуван кон крајот на 2025 година крај јужниот брег на Крит.
Била забележана во плитки карпести води, живеалиште што многу наликува на нејзината природна средина. Научниците разгледуваат две главни теории: постепена миграција од веќе постојни популации во Левантот, односно источниот Медитеран, или случајно пуштање или бегство од приватна колекција.
Тропски риби во затоплениот Медитеран
Ова откритие дополнително го потврдува растечкиот научен консензус дека Медитеранот се затоплува околу 20 отсто побрзо од глобалниот просек. Како што растат температурите на морето, овој басен го преминува „термичкиот праг“, претворајќи ги некогаш умерените води во погодна средина за видови што сакаат топлина. Научниците сметаат дека ова веќе не е низа случајни појави, туку трајна промена на морската географија.
Нови жители на Егејското Море
Ангелската риба е само најнов пример на долготрајниот „лесепсиски миграциски процес“ низ Суецкиот Канал. Таа се приклучува на сè подолгата листа на туѓи видови што го менуваат подводниот свет на Грција.
Сребренобразата напухачка (Lagocephalus sceleratus) е можеби најпознатиот инвазивен организам. Оваа многу отровна риба содржи смртоносен невротоксин и стана голем проблем за грчките рибари, бидејќи не е за јадење и често ги уништува мрежите со своите силни заби налик на клун.
Лав-рибата (Pterois miles), со своите убави но отровни боцки, е незаситен предатор што може да ја намали популацијата на домашни риби и до 80 отсто за само еден месец. За да се сузбие нејзиното ширење, грчките власти и еколошките организации промовираат „гастрономска контрола“, претставувајќи ја како безбеден и вкусен избор во рестораните кога ќе се отстранат боцките.
Зец-рибите (Siganus luridus и Siganus rivulatus), овие тревојадни „косачи на морето“, оголија цели карпести гребени од домашни алги, претворајќи ги богатите морски шуми во пустелија. Иако го нарушија синџирот на исхрана, тие станаа честа и јадлива врста на локалните рибни пазари.
Порта преку Суец
Иако се визуелно впечатливи, присуството на овие „егзотични гости“ во Егејското Море претставува и показател за климатските промени. За видовите што потекнуваат од Индискиот Океан, грчкиот брег станува нова граница.
Предизвик во наредните години ќе биде следењето на начинот на кој овие нови видови меѓусебно делуваат. Иако жолтопругестата ангелска риба засега е изолиран случај, нејзиното присуство на Крит, клучен „сентинел“ остров за следење на промените во морето, укажува дека Егејското Море би можело да стане тропско продолжение на Црвеното Море.
