Иако Дубаи е светски симбол за богатство, модерна архитектура и гламурозен живот, зад сјајот постои скриена реалност на мигрантските работници кои често работат под тешки и нехумани услови за ниски плати. Во многу случаи тие добиваат најниски можни плати што едвај ги покриваат основните трошоци, додека живеат во пренатрупани сместувачки капацитети и се изложени на екстремни услови на работа во високи температури.
Повеќето од овие работници доаѓаат од други земји — главно од Јужна и Југоисточна Азија — со надеж за подобар живот и заработувачка. Но, многу од нив се соочуваат со ниски или ненавремено платени плати, ограничена слобода да ја променат работата и недостаток на законска заштита, што ја отежнува нивната положба.
Покрај тоа, животните услови на работа и сместување често се многу лоши — пренатрупани соби без приватни бањи, лоша хигиена и многу малку или никаква заштита од екстремна топлина и други ризици. Видео материјали и истражувања покажаа дека работниците живеат заедно со повеќе лица во премали простории, што дополнително ја отежнува нивната секојдневна реалност.
Експерти и организации за човекови права истакнуваат дека системот на „кафала“ (спонзорство) во Обединетите Арапски Емирати дава поголема контрола на работодавачите врз мигрантите — тие често ги задржуваат пасошите на работниците, ги спречуваат да ја променат работата или да се вратат во својата земја, а не постои универзален минимален надоместок што ги штити работниците од експлоатација.
Оваа состојба создава длабока контрастна слика помеѓу туристичкиот сјај и секојдневниот живот на оние кои всушност го изградиле и поддржуваат економскиот бум на Дубаи, што ретко се прикажува во реклами или во туристички промоции.
