Моџтаба Хамнеи, кого иранските власти го претставуваат како нов врховен лидер по смртта на Али Хамнеи, наводно е во кома и не е способен да ја извршува функцијата, објави „Тајмс“. Според информациите, станува збор за дипломатски меморандум базиран на американски и израелски разузнавачки информации, кој бил доставен и до сојузниците од Заливот.
Во текстот се наведува дека Хамнеи се лекува во светиот шиитски град Ком, околу 140 километри јужно од Техеран, и дека е во сериозна медицинска состојба. Документот што, според „Тајмс“, бил виден од редакцијата, тврди дека тој не е во состојба да учествува во носењето одлуки на режимот.
Написот отвора и пошироки прашања за тоа кој навистина ја има контролата во Иран. Ако овие тврдења се точни, тоа би значело дека земјата во чувствителен момент останува без активен врховен лидер, а фокусот дополнително би се префрлил кон Исламската револуционерна гарда и кон другите центри на моќ во системот.
„Тајмс“ пишува и дека Моџтаба Хамнеи не се појавил јавно ниту дал изјава откако почна конфликтот, иако бил избран да го наследи својот татко на почетокот на март. Двете пораки што му се припишуваат, според текстот, биле прочитани на државната телевизија, додека вчера бил објавен и видео материјал создаден со вештачка интелигенција на кој наводно се гледа како анализира мапа на израелскиот нуклеарен објект во Димона.
Во истиот текст се наведува и дека Иран потврдил дека новиот лидер бил ранет во истиот воздушен напад во кој биле убиени неговиот татко, мајка, сопруга и еден од неговите синови на 28 февруари, на првиот ден од војната што потоа го зафати регионот. Отсуството на аудио и јавни настапи, според написот, дополнително ги засилило шпекулациите за неговата здравствена состојба.
Сепак, засега станува збор за тврдења што доаѓаат преку разузнавачки и медиумски извори, а не за јавно потврдена официјална медицинска информација од иранските власти. Токму затоа, веста отвора повеќе прашања отколку што дава конечни одговори, особено во момент кога здравјето на човекот што формално стои на врвот на иранскиот систем станува прашање со директни политички и безбедносни последици.
