Словенечката политика влегува во нова, неизвесна фаза откако десничарскиот популист Зоран Стевановиќ беше избран за претседател на парламентот – позиција која формално е втора по важност во државата.
Она што го прави изборот уште поконтроверзен е фактот дека неговата партија Ресница освои само пет пратенички мандати. Сепак, токму тие гласови, заедно со поддршката од десничарскиот блок, се покажаа како доволни за да се отвори патот кон нова влада на Јанез Јанша.
Иако во првото обраќање Стевановиќ повика на „градење мостови“ и „враќање на довербата“, неговото политичко минато укажува на спротивна насока. Тој се профилираше за време на протестите против ковид-мерките како еден од најгласните антиваксерски лидери, а во минатото беше и приведен под сомнение за поттикнување бунт.
Парадоксот е уште поголем ако се има предвид дека самиот Стевановиќ претходно тврдеше дека никогаш нема да соработува со Јанша. Сепак, токму гласовите на неговата Словенечка демократска партија (СДС) беа клучни за изборот.
Стевановиќ е познат и по критичкиот став кон Европската унија и НАТО, како и по контроверзии поврзани со неговото минато, вклучувајќи и претходни судски пресуди.
Неговиот избор е дел од поширок политички маневар. Со обезбедени најмалку 48 гласови, Јанша практично демонстрира дека има мнозинство за формирање нова влада, поддржана од демократите на Анже Логар и конзервативната Нова Словенија.
Во сенка на овие случувања останува Роберт Голоб, чија позиција сериозно е ослабена. Иако освои повеќе мандати, политичката математика сега оди во корист на неговиот ривал.
Сликата дополнително ја засилуваат симболични сцени пред парламентот, каде поддржувачи го славеа изборот со руски знамиња – детал што само ја потврдува длабоката поларизација во словенечкото општество.
Иако Стевановиќ сè уште не го потврдува формалното влегување во коалиција, неговиот избор јасно покажува дека договорот веќе постои – и дека Словенија се движи кон нова влада, но со стари поделби.
