Блокчејн (blockchain) е дигитална, децентрализирана база на податоци во која информациите се чуваат во форма на „блокови“ поврзани во синџир. Секој блок содржи податоци за трансакции, временска ознака и криптографски код (hash) што го поврзува со претходниот блок. Оваа структура создава непрекинат синџир на податоци, што го прави системот многу безбеден и речиси невозможно е податоците да се изменат откако ќе се запишат.
Технологијата функционира преку мрежа од компјутери (т.н. „јазли“ или nodes) кои ја споделуваат истата копија од базата на податоци. Кога ќе се направи нова трансакција, таа се проверува од мрежата и се групира со други трансакции во нов блок. Откако блокот ќе се потврди, се додава на постоечкиот синџир и автоматски се ажурира кај сите компјутери во мрежата.
Една од главните предности на блокчејн е децентрализацијата – нема централна институција што ја контролира базата. Наместо тоа, сите учесници во мрежата ја потврдуваат точноста на податоците преку т.н. „консенсус механизми“. Ова ја зголемува транспарентноста, сигурноста и довербата во системот.
Блокчејн технологијата најмногу се поврзува со криптовалутите како Bitcoin, но нејзината примена е многу поширока. Денес се користи и во банкарството, логистиката, здравството, следењето на производи во синџирите на снабдување, како и во системи за дигитални договори познати како „паметни договори“.
