Во видео-осврт објавен од платформата Aeon, се прикажува визија во која автономни роботи со 3Д-печатење би биле испратени на Марс пред луѓето, со задача да ја подготват планетата за човечко пристигнување. Наместо астронаутите први да се соочат со екстремните услови, роботите би граделе засолништа, патеки, заштитни структури и основна инфраструктура користејќи локални материјали.
Клучната идеја е едноставна: ако Марс е непријателска средина, тогаш луѓето не треба да бидат првите што ќе ја „освојуваат“.
Како би функционирале роботите
Видеото објаснува дека роботите не би носеле готови материјали од Земјата, туку би користеле марсовска почва (реголит) за 3Д-печатење. Преку комбинација на автономно движење, алгоритми за самостојно донесување одлуки и континуирана изградба, тие би можеле:
да создадат заштитени живеалишта од радијација
да изградат структури отпорни на екстремни температури
да подготват основна логистика пред пристигнување на луѓе
Ова не е футуристичка фантазија, туку сценарио што се развива паралелно со актуелните истражувања за вселенска колонизација и роботика.
Зошто токму 3Д-печатење
3Д-печатењето е клучно бидејќи овозможува градење без човечка интервенција, со минимална енергија и максимално искористување на локалните ресурси. Наместо испраќање тони опрема од Земјата, роботите би „учеле“ да градат со она што веќе постои на Марс.
Овој пристап директно ја намалува цената, ризикот и зависноста од постојани мисии за снабдување.
Помеѓу научна визија и реална стратегија
Иако ваквите сценарија сѐ уште не се дел од официјално одобрен план за човечка мисија, тие се во согласност со долгорочните цели на организации како NASA и други вселенски програми што ја истражуваат можноста за одржливо присуство надвор од Земјата.
Клучното прашање што го поставува видеото не е „дали ќе одиме на Марс“, туку како – и дали ќе дозволиме технологијата прва да ја преземе улогата што традиционално ѝ ја доделуваме на човековата храброст.
Во време кога автоматизацијата и вештачката интелигенција сѐ повеќе ги заменуваат ризичните човечки задачи на Земјата, логично е истото да се случи и во вселената. Овој пристап го менува наративот за вселенските мисии – од херојски подвиг кон планирана, инженерска подготовка.
Марс, во оваа визија, не е дестинација што се освојува, туку средина што прво се разбира, гради и подготвува.
