Убава, но опасна: Рибата паун стана постојан жител на Јадранот

Со своите лепезасти градини перки го опкружува пленот, а потоа со брз потег го вовлекува во устата. Помладите единки имаат карактеристични израстоци над очите со кои дополнително го привлекуваат пленот.

Рибата паун, позната и како риба лав или огнена риба, со својот впечатлив изглед често ги воодушевува нуркачите. Нејзините раскошни перки и боја потсетуваат на грива од лав, но зад убавината се крие сериозна опасност. На грбот има до 18 отровни боцки кои ги користи за одбрана, а убодот кај човек може да предизвика силна болка и мачнина. Како прва помош се препорачува потопување на местото во топла вода за да се намали дејството на отровот.

Оваа грабливица припаѓа на семејството Scorpaenidae и најчесто лови ноќе. Со своите лепезасти градини перки го опкружува пленот, а потоа со брз потег го вовлекува во устата. Помладите единки имаат карактеристични израстоци над очите со кои дополнително го привлекуваат пленот.

Природно живее во Индискиот и Тихиот Океан, но во изминатите години значително се прошири и во Атлантикот и Карибите. Според податоците на Институт за океанографија и рибарство, од 2024 година рибата паун се смета за постојан жител на Јадранското Море. Првично беше забележана во јужниот дел, околу Вис, Корчула и Мљет, а сега сè почесто се среќава и во централниот Јадран, дури и во текот на зимата.

Во Јадранот речиси и да нема природни непријатели кои би ја контролирале нејзината бројност. Поради тоа се размножува без поголеми пречки и се храни со автохтони риби и ракови, што може да ја наруши морската рамнотежа. Стручњаците сметаат дека целосно искоренување не е можно, но се работи на контрола на популацијата, вклучително и поттикнување на нејзин улов.

Иако е опасна поради отровните боцки, нејзиното месо е безбедно за консумација по внимателно отстранување на боцките. Месото е бело, цврсто и со благ вкус, слично на шкарпина или кирња, поради што сè почесто се наоѓа и на трпезите како вистински деликатес.

е-Трн да боцка во твојот инбокс

Последни колумни