Бане не фотографира за да направи „убава слика“. Фотографира за да остане трага. За него, запазувањето на моментот е поврзано со графичкиот дизајн – со чувството дека она што го гледаме денес, утре може да исчезне. Затоа ги бележи: улицата, луѓето, протестите, настаните, насмевките и тензијата.
Фотографијата, вели, е фузија од лична перспектива и архива. Од една страна, го отсликува неговиот начин на гледање на светот низ објективот. Од друга страна, останува како траен запис за тоа што се случило – сведоштво дека сме биле таму, дека сме реагирале, дека сме учествувале. Во таа смисла, сликата не е само естетика, туку и граѓански чин.
Кога зборува за протестите, Бане не ги сведува на маса од луѓе. За него, тие се моменти што создаваат институционална и лична меморија. Луѓето се препознаваат во тие кадри, а општеството добива доказ за сопственото движење. Фотографијата станува порака: дека јавноста постои, дека гледа и дека реагира.
Типографија – гласот на буквите
Паралелно со фотографијата, неговата опсесија се буквите. Типографијата, според Бане, не ја носи само содржината на текстот, туку и неговиот тон. Формата зборува исто толку гласно колку и самите зборови.
Буквите можат да бидат лути, нежни, сериозни, игриви. Изборот на фонт не е техничка одлука, туку културна. Особено во контекст на кирилицата, типографијата станува дел од идентитетот и јавниот простор. Од првите фасцинации со векторските фонтови до создавање сопствени кирилични решенија, Бане ја гледа типографијата како постојано истражување на формата и нејзината моќ.
Дизајн – естетика на комуникацијата
Графичкиот дизајн, во неговото разбирање, не е декорација. Тој е алатка за појасна комуникација. Добриот дизајн ја прави пораката попристапна, попаметна и подолготрајна во меморијата. Луѓето полесно ја примаат содржината кога формата е внимателно осмислена.
Бане го дели дизајнот на три нивоа: лични иницијативи, работа со клиенти и работа од нужда. Но во сите ситуации останува обидот да се извлече максимумот и да се испрати јасна порака. Понекогаш тоа значи целосна слобода, понекогаш компромис, но одговорноста кон комуникацијата е иста.
Професионалната „деформација“ на дизајнерот значи дека светот го гледаш низ форма, фонт и композиција – 24 часа на ден. Лошата табла боде очи, добриот плакат радува, а идејата за подобрување на визуелниот хаос станува речиси инстинкт.
Желба да се разубави светот
Во основата на фотографијата, типографијата и дизајнот лежи една едноставна амбиција: светот околу нас да биде појасен и поодговорен. Не само визуелно поубав, туку и пофункционален, поискрено комунициран.
Бане себеси се смета за постојан ученик. Се инспирира од други фотографи, од визуелната култура околу себе, од градот што постојано се менува. Погледот што го носи не е носталгичен, туку внимателен. Тој бележи за да остане. И дизајнира за да биде разбрано.
Во време на брзо исчезнување на слики и пораки, неговата работа потсетува дека колективната меморија не се создава сама. Таа се гради – кадар по кадар, буква по буква.
