Новото истражување во Англија, спроведено од YouGov, покажува дека 88 проценти од жените се чувствуваат небезбедно кога одат сами по темно, а 71 процент го менуваат патот во зима за да избегнат темни места. Дополнително, 57 проценти од жените и девојчињата рекле дека поради грижи за безбедност наместо пешачење избрале такси, автомобил или друг превоз.
Токму затоа, локалните совети првпат ќе добијат посебни насоки како да проектираат и уредуваат улици што се побезбедни за жени и девојчиња. Новите препораки ги подготвува Active Travel England, а британската влада ги претставува како прашање на правичност, но и како услов луѓето навистина да можат слободно да се движат низ сопствените населби.
Иако документот сè уште се финализира, досега е најавено дека ќе опфати подобро улично осветлување, поширока употреба на CCTV и замена на темни подвозници со премини на ниво на улица. Ќе се разгледуваат и модели од други земји, меѓу нив и практики од Шпанија и Шведска, каде жените можат навечер да побараат да бидат симнати од автобус меѓу две станици за да не пешачат предолго низ темни улици.
Британската министерка за локален транспорт Лилијан Гринвуд најави дека пешачењето за премногу луѓе, а особено за жени и девојчиња, не е едноставно секојдневно движење, туку постојана пресметка со ризик, осветлување и рута. Токму тоа, според владата, не е маргинален проблем, туку системска бариера што им го ограничува движењето на милиони луѓе.
Еден од поважните акценти во новиот пристап е дека безбедноста повеќе не треба да се гледа како лична обврска на жените да бидат повнимателни, туку како прашање на тоа како се уредени улиците, јавниот превоз и јавниот простор. Британската министерка Џес Филипс порача дека насоките треба да ја префрлат одговорноста од жените кон средините и однесувањата што ги ставаат во ризик.
Насоките треба да бидат објавени подоцна оваа година, заедно со обуки за локалните власти. Советите ќе можат да конкурираат и за државни средства за подобрување на улиците, но финансирање ќе добијат само проекти што ќе ги исполнат бараните стандарди за квалитет. Во суштина, пораката е јасна: безбедниот град не е град во кој жените учат како да се снаоѓаат со стравот, туку град што е планиран така што стравот да не биде дел од нивното секојдневие.
