Филмот, една од најголемите уметности во човечката историја, може да се разгледува и од перспектива на научна анализа. Според истражување на Универзитетот во Вашингтон, постои начин да се идентификуваат највлијателните режисери преку анализа на критики, професионални признанија, реакции на публиката и критички расправи со текот на времето.
Истражувачите составиле список од 27 режисери чии филмови биле прогласени за класики, номинирани за Оскар и предмет на бројни книги. На врвот на листата се најдоа режисери како Алфред Хичкок, Џон Форд, Стивен Спилберг, Били Вајлдер и Вилијам Вајлер. Сите се поврзани со американската кинематографија, а меѓу нив нема жени, ниту пак други значајни европски и јапонски режисери.
Истражувањето се базирало на 1.277 филмови снимени од 1929 до 1991 година. Анализирани биле бројот на книги за секој режисер, присуството на нивните филмови во списокот на 100 најдобри филмови на Американскиот филмски институт и вклучувањето во Националниот филмски регистар. Авторите нагласуваат дека студијата е фокусирана на американската кинематографија, што влијае на конечните резултати.
Иако не може да се смета за целосно објективна, листата ја потврдува важноста на овие режисери. Примерот на мјузиклот „Великиот Зигфелд“ покажува како времето ја менува репутацијата на филмовите. Хичкок, пак, е препознатлив како визионер кој поставил темели на современите филмски техники, додека Џон Форд влијаел на генерации режисери, вклучително и Орсон Велс и Мартин Скорсезе.
Спилберг, уште пред 1991 година, имал богат филмски опус. Били Вајлдер и Вилијам Вајлер ја обележале златната ера на Холивуд со филмови кои станаа вечни класики, оставувајќи трајно наследство за сите идни генерации на филмската уметност.
И покрај методолошките ограничувања, улогата на овие режисери во историјата на кинематографијата е неоспорна.
