Во дигиталната комуникација сè почесто се појавува феноменот на пасивна агресија, кој станува дел од секојдневниот „јазик“ на социјалните мрежи. Наместо директно изразување на незадоволство или конфликт, корисниците избираат суптилни начини како игнорирање на пораки, кратки и ладни одговори, саркастични коментари или индиректни објави што се однесуваат на одредена личност. Овој начин на комуникација создава конфузија и несигурност, бидејќи пораките често имаат скриено значење што не е лесно да се протолкува.
Пасивната агресија во дигиталниот простор може да се препознае преку одложено одговарање, намерно оставање пораки „видено“, користење емотикони со двосмислена порака или објави што индиректно напаѓаат. Овие навики се резултат на желбата да се избегне директен конфликт, но во пракса создаваат уште поголема емоционална дистанца меѓу луѓето. Наместо решавање на проблемите, тие се продлабочуваат, а комуникацијата станува површна и неискрена.
Социјалните мрежи го засилуваат овој феномен бидејќи овозможуваат контрола врз тоа како ќе се изразиме и кога ќе одговориме. Во таква средина, луѓето често избираат индиректност наместо искреност, што доведува до нарушување на односите, недоразбирања и зголемен стрес. Пасивната агресија на интернет не е само тренд, туку сигнал за промена во начинот на комуникација во современото општество.
